Drie knappe paters in de Krijtberg

In de rooms-katholieke kerk De Krijtberg waren in de 90^er de drie prominente geestelijken: pater J.F.I.M. Kemme S.J., pater Werner A. Sormani S.J. en pater Ad Merx S.J. De eerste twee waren vast verbonden, de laatste meer assistent.

Sormani en Merx zijn de ware latinisten, Kemme heeft allicht de kennis gezien zijn opleiding maar is niet zozeer classicus, echter gecompenseerd door 'n formidabele talenkennis.

Als alle drie in de nieuwe eeuw zullen wegvallen is het in de Krijtberg gedaan met de Latijnse competentie. Meermaals mij geïrriteerd.

Kemme (*25-3-1928 +24-7-2000) was een hartelijke, beter lieve man. Zijn stem was meeslepend. De rituelen kende hij op zijn duimpje. Ik heb hem vele malen meegemaakt op bijeenkomsten in de pastorie die zoals aangekondigd openbaar waren. P.A.R. Does heeft bij hem catechisatielessen gevolgd. Deze is op latere leeftijd gehuwd maar of dit kerkrechtelijk goed zit betwijfel ik. Kemme's ziekte en overlijden werden op de voet gevolgd door Het Krijtje.

Merx (*1-4-1920 +7-9-2005) bezat altijd een doodernstig gelaat, wellicht een rudiment van de ernstige conflict dat hij meegemaakt heeft als rector van het Ignatius, waarbij hij het onderspit moest delven.

Sormani (*25-8-1925 +2-9-2005) was gekneed in Latijn als leraar klassieken, hij bleef altijd een jongensachtige uitstraling behouden. Zijn stem was poëtisch. Geen leidinggevende instelling.

En als laatste: de rector was pater J.A.N. Stuyt S.J., een mannetje van aanpak. Hij heeft de hele restauratie van het interieur voorbereid en geleid tot een goed eind. Daarna ging hij werken bij vluchtelingenhulp.

In Memoriam SJ
Bidprentje Kemme 

Favoriet-Tours

Aan de 2e Van der Heltststraat 25 was gevestigd het Favoriet Reisbureau, een veel te dure naam voor de werkelijkheid, naar zal blijken. De twee bussen met nummer 21 en 22 stonden jarenlang geparkeerd voor de deur van de benedenhuizen. Het waren oude modellen, van ongelijke vorm. Je kon duidelijk zien dat de lichtblauwe verf over de roestvlekken heen was geschilderd. Wijzelf hebben dan ook vaak deze klusjesschilder gezien. Maar wie was hij?

Op 25 huis zelf zat de kapper Hendrik van der Wal. Wij zijn als jongmens daar vaak geweest, later gingen wij naar een adresje aan de Pieter Aertszstraat. Het was een babbelaar die best anti-Duits kon geweest zijn, want daarvoor hadden we 'n scherp gehoor. Doch dan kan achteraan den winkel echt geen reisbureau gevestigd zijn; waar moeten de personeelsleden dan zitten? Het was niet meer dan een administratief adres. We gokken dat het de zoon van Van der Wal is geweest die overigens elders woonde.

De twee bussen waren allicht van (ver) voor de oorlog. Dan moeten die in de bezettingstijd ook dienst gedaan hebben. Als we weten dat de Duitsers zich niet alleen fietsen maar ook andere vervoersmiddelen toeëigenden zouden de twee bussen best Duits geweest kunnen zijn. Na 1945 werden de twee vehikels op een veiling verkocht. De zoon Van der Wal kwam op een idee. Waarom geen amateuristisch reisbureau oprichten en lekker 'n centje bijverdienen? Echt autokeuring zoals tegenwoordig bestond nog niet. Maar we houden ook de mogelijkheid open dat het een afgedankte bus van het Amsterdams vervoersbedrijf geweest is. De ongelijkheid in model spreekt dit weer tegen.

Als bewijs hiervoor dient de reclame voor een dagtour door de Bloeiende Betuwe. De voornamelijk buurtbewoners stapten in en bleven uren door onbekend gebied rijden, zonder ook maar iets te horen. Geen reisleider, geen explicatie, de bloemen zeiden genoeg. Dus was de chauffeur een ingehuurde vrachtrijder voor een zondagse schnabbel. Eenhoog woonde een boekhouder, of die wat werk verrichtte is niet bekend. Zowel deze als de kapper stierven in 1972.

Maar wat anders is de reclame in 1951 voor een 7-daagse reis naar Tirol voor ƒ125.
"Luxe touringcar" was het lokkertje. We geloven het mooi niet. Dat daarna geen buitenlandse reizen meer hebben plaatsgevonden zegt dat dit geen succes geweest is. Wellicht zijn de bussen ingezet voor vervoer bij gelegenheid wat de groep ook zij. Een reisleider is hierbij dan niet nodig want die was er niet eens.

Martin Niemöller draait theologisch rond

Al lang geleden las ik het misprijzende oordeel over Martin Niemöller die toch door en door Duitser was, zich 1933-1937 ingezet heeft voor Duitsland, weer militair actief wilde zijn, hetgeen geweigerd, maar dan na 1945 weergekeerd voor de poort van het KZ Dachau een draai maakt. Dit is geenszins politiek maar theologisch, vandaar het fraaie woord ommekeer.

Na 1945 was hij het die de protestante afgevaardigden uit de landen der geallieerden moet omturnen de Duitse Evangelische Kerk in hun gelederen op te nemen. Maar hoe? Theologisch. Goedkoop is schuld bekennen, uitvluchten te maken, maar psychologisch is wel aan de anderen overlaten de verzoening te betrachten. Dat doe je dus door de vergeving in versluierde woorden uit te spreken hetgeen kan (moet) met adequate Bijbelcitaten. Die buitenlanders spelen eigenlijk de rol van God hier...
Du wirst nicht um das Wohl bitten. Wie zo handelt krijgt God gegarandeerd achter zich en voelt Zijn hand op de mond dat het Zijn woorden zijn die de mond zal spreken, als van Jeremia, als van de profeet Niemöller.
19 oktober 1945 komt de Stuttgarter Schulderklärung.

Vele citaten uit Jeremia ('n idee zijner vrouw) als ook Genesis 5: wij allen zijn familie, wij achten de waarden anderen, wij respecteren het heilige, wij behoeven slechts wat wij nodig hebben en wij afwijzen alles wat het voorgaande schade.

Dan..., de delegaties waren verrukt; hun ommekeer, de Duitse protestantse kerk was gered. De persoon werd geëerd en geprezen als nooit te voor en zal spelen een grote rol op internationale vlak.

God laat niemand in de steek.

Ik dacht vroeger zijn vrouw, maar wellicht is het zijn dochter die converteerde naar het Joodse geloof.

Evangelischer Gottesdienst
Martin Niemöllerkirche, Neurenberg.
Voorganger Stefan Ark Nitsche.
22-1-2017 10:06-11:00.
Audio abspielen

De manke sigarenman Versteeg

Gerardus A. Versteeg was eerder marktkoopman in garnituren totdat hij in 1951 een sigarenzaak kon overnemen aan de 2^e van der Helststraat, hoek Pastelstraat. Een armetierig winkeltje met krakende vloer en onooglijke vloerbedekking maar altijd verwarmd.
Hij is geboren in 1902 als Amsterdammer, had ook een stedelijk spraakje. Hierin wist hij met onuitputtelijke moeite te zwammen, op zo een manier dat je niet van hem afkwam. Het leek wel dat hij mij als jongmens mocht maar hij vergist zich, ik ben altijd leergierig!
Ik hem niet, dat geklets is wel even leuk maar houdt dan ook op. Ik kwam vanaf eind 1964 voor mijn Elisabeth Bas, de bolknak die ik toentertijd rookte. Deze was verpakt in een ijzeren doosje dat in feite niet zo onderhevig was aan de buitentemperatuur.
Zijn vrouw Gerardina, vijf jaar ouder dan hij, ontving mij vaak maar kon vanwege haar debiliteit niets aan. Dan riep zij Gerardus die dan mankerwijs de zaak in kwam strompelen en meteen begon te dazen, ook al was hij nog aan het eten geweest. Hoe hij zijn wilde jaren genoten heeft was een gretig gespreks- en fantasiepunt van hem.
Zo is het jaren gegaan totdat hij onverwachts een metalen apparaat te voorschijn haalde waarin je met dubbeltjes kon gokken. Dit vond ik wel te ver gaan. Ik weigerde en ben nooit meer teruggekomen.

Het meest merkwaardige is dat buurman Siliakus met hem bevriend is geweest. Deze is van 1898, dus gelijkwaardige leeftijden maar met veel meer ampleur. Hoe dan een omgang is kan ik mij niet voorstellen. Spraakwater is ook uiting van debiliteit.
Toch scheidden hun wegen daar Versteeg op zijn 67e verhuist naar Nieuw West, vlak bij het winkelcentrum Plein 40-45. Ik kan mij niet indenken dat Siliakus van 1969 tot 1984 naar hem toe gereisd is, omgekeerd evenmin.
Zowel Versteeg als Siliakus overleden in 1985 en waren vereend in stoppen met roken.

Erwin de Borderliner puzzelt

Erwin was al voordat hij door instanties een woning kreeg toegewezen een opvallende verschijning door op een zotte manier te lopen over straat, met zwaaiende rechterarm, voortdurend driftig tot verhit mompelend en anderen aansprekend, alsmede altijd in trainingsbroek. Een boom van 'n kerel met Joodse naam die de kleine roomskatholieke Portugese Rachel vervolgingswaan heeft bezorgd.

Zijn huis moet een enorme beschimmelde vuilnisbelt geweest zijn waar met ontruiming een tweetal vrijwilligers meer dan een maand, misschien wel twee, mee bezig geweest zijn. Als je een matras ziet vol ongerechtigheid begrijp je niet hoe iemand dit uithoudt. En dan komt boven op de afvalstapel een heuse strandwagen, waar heeft hij die in godsnaam vandaan gehaald? Snel werd die door iemand van de buren meegenomen.

Wat hij in huis deed is niet duidelijk. De vensters waren afgesloten met tentzeil, alleen in de woonkamer was een klein stukje open waarmee je nog geen frisse lucht kon binnenlaten.

Hij moet gelezen en gepuzzeld hebben. Bezat honderd of meer boeken van tijdschriftwinkel-kwaliteit. Kende wel een mondje Engels maar Duits is te gek om waar te zijn. Hoe kan de man dan een Duits kruiswoordpuzzel oplossen? Wij trachten een oplossing te vinden:

EXPRESS Donnerstag, 21. Mai 2015

Wij maken dan een korte statistiek van Duitse woorden.
Horizontaal
Germaanse Godheit is Ase, nog bekend van Wagner's der Ring; kent hij die muziek en tekst?
Hofbeambte in ME is Herold; kent hij geschiedenis?
Wissen aneignen is lehren; kent hij het verbum aneignen?
Hoogbouw is Anwesen; kent hij dit nogal ambtelijk-administratieve begrip?
Nederlands adverbum 'enkel' is bloß, hier (door de puzzelrubriek) foutievelijk gespeld met bloss; voor hem een niet courant woordje.
Dikke plank Bohle; warempel, dat lezen wij niet elke dag!
Verticaal
Terreinmotor is Enduro; ons niet bekend.
Spaanse formule-1 rijder: (Fernando) Alonso; hij kijkt toch geen tv?
Ambtelijk besluit Erlaß, hier gespeld Erlass; veel te moeilijk woord.
Einzeller is een celdiertje, veel te moeilijk woord; Amoebe kennen we hier ook (biologie).
Vergelijkbaar is ähnlich, hier gespeld aehnlich; nogal incourant woord voor een amateur.
Franse badplaats is Cannes, je moet de juiste uit vele maar weten!
Tussenwerpsel OHO; bij ons toch eerder AHA! Hij had de laatste aanvankelijk ingevuld.
en last but not least:
Gedicht Ode; Tja, dan moet je wel scholing gehad hebben!
De man schrijft majuskel en minuskel dooreen.

Wij stoppen verder, de man heeft gewoon de geïnverteerde oplossing ingevuld. Is dat niet geschift?

Voormalige bus 67 van Centraal Nederland

De gele bus is mij nog altijd een vertrouwde herinnering, met weemoed. Ik heb er des morgens heerlijk in gereisd van Buitenveldert naar Leidseplein, soms Nieuwezijds. Het is toch een half uur waarin ik, je kunt het niet geloven, al boeken zat te lezen. Daartoe is de bus (rubberbanden) een goed vervoersmiddel: doffe geluiden, i.t.t. de scherpe van de tram (rails). De trein is echter weer zwaar en dof vanwege de grote massa.
Ook kende je zowat mensen van gezicht en geraakte ik vaak in gesprek met wijlen Dr. Hans Reeser, hoofd van de Systematische Catalogus van de UB (UvA) en schrijver van een biografie over Bosboom-Toussaint. De heer Reeser heeft mij eind 80^er nog een tip te geven om ook op de jaarvergadering van het Bilderdijk Genootschap t.h.v. de VU te komen.
Een jonge chauffeur lag zowat voor het stuur: zo laag had hij de rugleuning gezet. Toen hij eens met het stuur ging zigzaggen knorden de dames.
Doch gezien de stadsontwikkeling werd de bus 67 overvleugeld door gemeentevervoer. CN deed een verwoede poging voor de busbaan doch tevergeefs. De tramlijn 5 en sneltram 51 wonnen het. Onze vertrouwde bus 26 werd met trucage door de protserige directeur van het GVB weggepest, ik weet nog hoe. Velen hier betreurden dit.
Terug ging ik altijd met de spitsbus 49 en daarin was je ook de koning te rijk met vertrouwde mensen om je heen te reizen. Rachel (70) en Marijke (65) uit Buitenveldert kenden mij al.

Maar de bussen zijn historie, mijns inziens een goedkoper reisvervoer voor de overheid. Doch die heeft helse pretenties met statusvol ondergronds vervoer.

Literatuur:
Margaretha H. Schenkeveld. Hans Reeser Amsterdam 9 februari 1916 - Overveen 2 september 1993.  Jaarboek van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde. (1994). pp143-148. 
Buslijn 67 (Amsterdam-Amstelveen)

Anita C. de Jong is 65

Anita, alias Esprita, is vandaag 65 geworden.
Gefeliciteerd!

Geboren te Baarn kwam ze al jong naar Amsterdam.
Zij is tien jaar Olympisch georiënteerd geweest, met achtergrond de School voor Filosofie. Ook is zij aanhanger van de filosofie (beter levenswijsheid) van de  Libanees-Amerikaanse schrijver Kahlil Gibran.

Karaktervolle kop.

Kahlil Gibran (1883-1931)

Zij heeft voorliefde voor juwelen. Ze is Sanskriet machtig. Wellicht heeft zij gelezen in het werk van Plato dat door amateurs van voornoemde school werd vertaald.
Ze heeft goede vrienden gehad maar zonder toekomst. Ik dacht dat ze te vrijgeestig is en daar houd ik van.
Soms is ze van de zotte geweest want daar ken ik haar van.
Ze kon goed met katers opschieten.
Ze hield van mij totdat ik blijk gaf geen ambitie te hebben om de Nobelprijs te halen.
Zelf studeerde zij ijverig in de Portugese taal.
Toen trouwde zij ver in haar 40^e:

Mevrouw Anita (1994)

en verdween uit het zicht.
Ik heb altijd gedacht dat ze geëmigreerd is, Portugal wellicht.
Maar ik ben haar nooit vergeten.


Herinnering is een vorm van ontmoeting.
Kahlil Gribran 

14-10-2016 

Boerne en Thiel chanteren Tatort

In een deelstaat van de Tatortseries spelen Jan Josef Liefers (52) en Axel Prahl (56) de commissarissen Boerne en Thiel. Ik ken ze maar al te goed, de verstrooide forensisch geneeskundige professor met zijn parmantige dwerg van een assistente, genaamd Alberich, en de immer hesiterende commissaris Thiel. Deze laatste heeft mijn ruim 35-jarige belangstelling voor Tatort bedorven aangezien hij in een aflevering in korte pyjamabroek een schurk achterna zat, over straat en een bioscoop in. Brullen van het lachen in de huiskamer natuurlijk! Dan nog eenmaal, ik was woedend over zoveel goedkope lol.

Beiden maken er nu een potje van. Verdienden ze 120.000 euro per aflevering, nu eisen beiden 250.000 euro. Het zou het einde kunnen betekenen van die twee in de serie maar nieuwe commissarissen moeten zich maar bewijzen dat ze goed zijn en de kijkers zullen aanslaan.

Ter vergelijking: de bekennende lesbo Ulrike Folkerts vangt maar 50.000 per aflevering, ze werkt al vijfentwintig jaar voor deze serie. Een sessie duurt drie weken maar bij haar jubileum heeft ze wel verklaard dat het ook wel drie maanden kan duren, waarbij ze zelf de tekst nog gecorrigeerd heeft ook.

Ook commissarissen hebben hoogmoed.

Angemessen oder unverschämt?: Das ist die geheime Gagen-Liste der „Tatort”-Stars

Boerne en Thiel chanteren Tatort

In een deelstaat van de Tatortseries spelen Jan Josef Liefers (52) en Axel Prahl (56) de commissarissen Boerne en Thiel. Ik ken ze maar al te goed, de verstrooide forensisch geneeskundige professor met zijn parmantige dwerg van een assistente, genaamd Alberich, en de immer hesiterende commissaris Thiel. Deze laatste heeft mijn ruim 35-jarige belangstelling voor Tatort bedorven aangezien hij in een aflevering in korte pyjamabroek een schurk achterna zat, over straat en een bioscoop in. Brullen van het lachen in de huiskamer natuurlijk! Dan nog eenmaal, ik was woedend over zoveel goedkope lol.

Beiden maken er nu een potje van. Verdienden ze 120.000 euro per aflevering, nu eisen beiden 250.000 euro. Het zou het einde kunnen betekenen van die twee in de serie maar nieuwe commissarissen moeten zich maar bewijzen dat ze goed zijn en de kijkers zullen aanslaan.

Ter vergelijking: de bekennende lesbo Ulrike Folkerts vangt maar 50.000 per aflevering, ze werkt al vijfentwintig jaar voor deze serie. Een sessie duurt drie weken maar bij haar jubileum heeft ze wel verklaard dat het ook wel drie maanden kan duren, waarbij ze zelf de tekst nog gecorrigeerd heeft ook.

Ook commissarissen hebben hoogmoed.

Angemessen oder unverschämt?: Das ist die geheime Gagen-Liste der „Tatort”-Stars

Nationale Nederlanden joeg en jaagt op Delta Lloyd

De Nationale Nederlanden heeft op 5 oktober 2016 een bod gedaan op de aandelen van Delta Lloyd. 

Delta Lloyd zelf is in 1967 ontstaan uit de fusie tussen Amstleven (Keizersgracht/Nieuwe Spiegelstraat) en De Hollandsche Sociëteit (Herengracht, in de bocht) (de oudste zelfstandige Hollandse verzekeringsmaatschappij), waar in 1969 Nedlloyd (Amsterdam West) zich bijvoegde. Op de kaart liggen de drie vestigingen als op de punten van 'n driehoek. Maar het hield niet op, de Engelsen van de Commercial Union zochten in 1973 voet aan Europese wal en aasden op Delta Lloyd. Ze hadden geld te over en deden een ruim bod, het personeel was blij. Hierop reageerde de baas van de Nationale Nederlanden met een opslagbod, ik zie zijn smoel nog op de tv, "Dit kunnen wij ook", smuilde hij. Het personeel was verschrikt, wat gaat er gebeuren, zijn we op het Waterlooplein? Mevrouw Swildens uit Amstelveen sprak zelfs over bloedgeld, met de RvB en directie in de zaal! Dan komt het onverwachte, hetgeen werkelijk niemand had bevroed: de Engelsen verhoogden hun bod, hetwelk door Delta Lloyd onmiddellijk werd geaccepteerd.
De vestiging was officieel aan de Herengracht maar de personeelsingang was aan de Reguliersdwarsstraat.

Wat zit hier nu achter?
Dat hoorden we eerst tijdens diverse personeelsvergaderingen, de mensen waren dagelijks geïnteresseerd in het wel en wee van hun bedrijf. De Nationale Nederlanden bezat namelijk... een  percentage van een tiental of meer aandelen in Delta Lloyd en kon zo een lekker winstje maken. Het personeel was ontzet, hun levensbelang wordt als bij handelaren op de vlooienmarkt versjacherd.
Een tijd later, ik schat 1975, kreeg het gehele personeel een bonus van de Commercial Union om de gemoederen te sussen, zowat duizend gulden per persoon.

In 1965 heb ik nog gesolliciteerd bij de NN voor programmeur de afdeling automatisering.
Delta Lloyd zit al jaren in de hoog- en laagbouw aan de Spaklerweg 4 te Amsterdam.

Lees ook: 

Voorschriften [als Arbeidsovereenkomst] voor Kantoorklerken aan de Hollandsche Societeit te Amsterdam omstreeks 1850

 

 

 

 

Janus Derks zou vandaag 70 geworden

Janus, de historische naam voor een vroeggeboren genie.

Janus is de aanspreeknaam, zijn echte naam voluit luidt:
Adrianus Franciscus Cornelius, geboren op 12-8-1946 te Doorn. Hij werd weliswaar te water aangetroffen op Kerstavond 24-12-1984 maar moet voordien gestorven zijn in de nacht van de 5e op de 6e december, in de leeftijd van 37 jaar te Amsterdam. De oorzaak is verdrinking (naast zijn woonboot).

Genealogische gegevens:
Zijn vader was de landelijk bekende Johannes (Jan) Augustinus Maria Derks, geboren 9-12-1912 te Tilburg. Overleden door een ongeval met de tram op het Damrak op 8-1-1963 te Amsterdam, op zijn 50e. Zijn grootvader Willem Hubertus (~1875) komt uit Gennep, uit een gezin van 18 kinderen, overleden op 15-7-1937. Diens vrouw Melanie Botermans, geb. ~1891 te Gilze en Rijen uit een gezin van 7 kinderen. Zij stierf op 1-10-1934 te Utrecht. Zijn overgrootvader eveneens uit Gennep met 19 kids. De man had een beroep als metselaar. Begin 19e eeuw is Augustinus de betovergrootvader met 1 kind.

Janus' moeder is Marie-Louise de Pont, geboren omstreeks 1915 te Zeist.
Het ouderlijk huwelijk was op 23-2-1938 te Zeist.
Er kwamen 5 kinderen, o.a. Janus, Thijs en Milou die gehuwd is met Marcel van Dam, zelf uit een gezin van 9 kinderen.

Janus huwde Yvonne Christine Brigitte Maria Koelink, geb. 1944.
Het huwelijk kreeg 2 dochters. Na de scheiding onderhield zij een LAT-relatie en voedde de kinderen alleen op.

Janus' boot ligt nog aangemeerd naast de Magere Brug doch met 'n andere naam.

Janus heeft vele beroepen gehad:
Café de Fles aan de Prinsengracht.
Universiteitsbibliotheek administratie.

Hij was een graag geziene gast in
Café Mulder aan de Weteringschans.
ITC, Prinsengracht 1051, nu hotel.
De Klover - Kloveniersburgwal, toen nog illegaal café.
De Huiskamer, Utrechtsestraat.
De Bouwer, Achtergracht.
Café 't Hooischip, hoek Amstel/Waterlooplein.
Çafé De Magere Brug, a/d Amstel.



Herinneringen:
(Waarschijnlijk duplicaten) 

Adrianus F.C. Derks (Janus Derks) of hoe een Alcoholist een imposant Leven leidt met Pils, Hoertjes en Boeken van de UB

 

Adrianus (Janus) F.C. Derks of hoe een Alcoholist een imposant Leven leidt

 

22-12-2017 Tekst o.g.v. recente informatie bewerkt en aangevuld.
28-12-2017 Een zin geschrapt.

Documentvervalsing is tijdloos

Is Petra Hinz door de mand gevallen, na 12 jaar zelfs, met haar vervalste CV, dan kan Kunz dit ook^*).
Is vervalsen een vak voor beroepscriminelen? Niet altijd!

Al is er de nodige literatuur te raadplegen dan nog ga ik die niet overschrijven maar teken aan wat ik zoal ben tegengekomen.

Dat is Voltaire die venijnigerwijs de middeleeuwse monniken aanklaagt de eigendomsakten voor de Vaticaanse domeinen op Sicilië te hebben vervalst, ze zouden door keizer Constantijn zijn opgesteld. Voigt verrichtte de scherts met de Hauptmann von Köpenick en werd er beroemd door. Keizer Wilhelm II heeft moeten lachen en gaf hem zijn reispas. Tjerk Vermaning had de zelf afgeslagen vuistbijlen 's nachts met een platte lat de bodem ingedrukt om ze de volgende dag zogenaamd op te graven. Prof. Waterbolk was argwanend maar kon des mensen goedgelovigheid niet weerspreken tot dat een Duitse geleerde Tjerk's bedrog ontmaskerde. Drie profs wier namen van de vele die alom vermeld staan herinner ik me: Diederik Stapel die er nog goed vanaf kwam door berouw te tonen, Buck die iets revolutionairs had ontdekt - ik herinner me nog zijn glunderend gelaat - en René Diekstra die teksten van anderen had overgeschreven. Deze laatste werd door Dr. Aart Van Zoest tijdens zijn lezing met verontwaardiging bejegend. Raar dat die jarenlange advertentie in Folia (UvA) mocht verschijnen waarin een Amerikaans diploma tegen geld kon worden gekocht. Je mocht zelf(s) de examencijfers invullen! Folia deed onderzoek en zei dat zelfs een afstudeerdiploma (UvA) kon worden nagemaakt als je maar over een droogstempel à ƒ2000,- beschikt.
Voor mij is de grootste truc de Piltdown-schedel waarmede 'n gehele universitaire geleerdheid werd bedot. Het eerst vernam ik dit in een docu, een affaire van een eeuw oud. Er zijn psychologen (geen lid van de beroepsvereniging) die aankomende CEO'ers instrueren hoe te antwoorden.

Doch deze bewaar ik voor het laatst: een gediplomeerd vertaalster, arrogant als de haaien, sprak mij over heur werk dat een Indiër 'n diploma haar liet vertalen. Toen het werk bijna klaar was en hij had wellicht een rooie rug tussen zijn vingers vroeg hij haar zijn naam daarboven te zetten.

*) Hinz und Kunz, Duits gezegde voor hier en daar, Jan en alleman.

Sies Jan Zuidema, arts te Amsterdam 1953-1960

Sies Jan Zuidema woonde aan de Nicolaas Witsenkade te Amsterdam en had zijn praktijk in het souterrain. Hij is gehuwd geweest met de schilderes en tekenares Karin Mader.

Sies Jan is geboren te Groningen in 1910. Zijn jeugd bracht hij door te Smallingerland. Zijn vader was opzichter. Sies Jan studeerde Geneeskunde aan de Universiteit aldaar gedurende 1928-1937 en behaalde zijn bevoegdheid tot arts. Eerst in 1937 komt hij in Amsterdam.

Nicolaas Witsenkade te Amsterdam, huisartspraktijk onder en woning 1 hoog boven.

Zijn huisartspraktijk voerde hij van 1953-1960. Dit is slechts zeven jaar waarna hij op zijn 50e geen huisarts meer zou zijn. Zijn opvolger heeft het maar liefst 27 jaar uitgehouden op voornoemd adres! Kan zijn dat hij controlerend geneesheer aan het GAK geweest is maar dan moet dit toch vanaf 1-7-1967 zijn toen de WAO (80% laatste salaris!) werd ingevoerd. Waar de man vóór 1953 gewerkt heeft en waar ná 1960 blijft onduidelijk.
In elk geval was hij in de bezettingstijd dus arts. Best mogelijk dat hij connecties heeft gehad met Duitse artsen omdat het Duits hem na aan het hart lag.

Sies Jan huwde, vrij laat voor een man, in 1944 de Duitse Katharina ("Karin") Margareta Mader, geboren te Bayreuth in 1910, die daardoor de Nederlandse nationaliteit verwierf. Zij behoort tot de grote groep Duitse immigranten voor het beroep van dienstbode maar ik twijfel of ze geen schijnbaar immigratiemotief heeft opgegeven. Dan is ze gewoon meegelift. In München had ze namelijk al schilderslessen gevolgd. Aanvankelijk woonachtig te Driebergen. In 1931 kwam ze in Amsterdam wonen. Maar ze ontwikkelde zich tot schilderes waarbij ze in 1939 al in het Rijks exposeerde. In 1944 werd haar naam vermeld in een Lexikon van Nederlandse Schilders zodat ze welzeker lid was van de Nederlandse Kultuurkamer. In het SM te Amsterdam was ze in 1948, zodat ze in de bezettingstijd heeft doorgewerkt. Na de oorlog was ze vanaf 1969 lid van de BBK.

Karins vader had een transportbedrijf (met paarden). De beesten werden door het leger gerequireerd.
Karins moeder heeft een chique familienaam.

Doch zijn deze gegevens een fraaie vervalsing van de werkelijkheid, klaarblijkelijk om in de 30-40er een betere indruk bij pers, critici en zakenrelaties te maken.
Haar vader Johann Lorenz Mader was kleermaker en leefde van 1881 tot 1945, zelf zoon zijnd van een steenhouwer. Ook een in 1943 gesneuvelde zoon had zijn beroep.
Haar moedersnaam werd opgegeven als (Johanna) Mathilde Heim von Majernberg doch is hij gewoon Heim, geboren en opgegroeid in Meyernberg en leefde van 1879 tot 1956. Dier vader was timmerman. De naam van voornoemd plaatsje waar zij dus geboren is, is bij samenvoeging van gemeenten in 1939 vervallen. Door dit nu opgegeven te hebben als deel van de familienaam bij het bevolkingsregister te Amsterdam in 1931 kon ze een beter voorkomen creëren aangezien zo een dubbele naam iets adellijks suggereert. Ik vloog er ook in.
Nog afgezien van werkelijk in München genoten schilderles.

Karin Mader - Stilleven met bessen & rozenbottels 1938. Een van de vele bloemen-, groenten- en vruchtenstillevens van Karin. De kritiek luidt dat de doeken minutieus maar niet meticuleus vervaardigd zijn. Echter grotendeels naar de natuurlijke werkelijkheid zonder (spijtigerwijs) 'n innerlijk geestes- en gemoedsleven, geen zinvolle omgeving dus en derhalve des doodsen achtergronds. Een manière fleurie. Maar weer wel hogerer orde dan de flos campi waarmede religieuze afbeeldingen sierlijkerwijze werden omgeven. Karin zit hier wel als navolger van de oud-Hollandse grootmeesters der stillevens.
De kunsthandelaar A. Vecht ontdekte haar naturalisme in 1934 die haar aanried lessen te gaan volgen bij de Bergense kunstenaar M.J. (Thé) Lau (1889-1958). In 1938 is ze aldaar. Een absoluut hoogtepunt is haar expositie in kunsthandel Aalderink aan de Spiegelgracht van 18-10-1941 14:30 tot 14-11-1941 met grote landelijke (en Duitse!) bekendgeving.
Dit was nauwelijks een maand voor het in het leven roepen van de Nederlandse Kultuurkamer op 25-11-1941. Om de kunstwereld te zuiveren werden onderwerpen als interieurs, havens, zee, landschap, bloemen en stillevens, portretten van boeren en vissers, kortom natuur, genormeerd. Realisme werd verheven. Het regiem stak veel geld in kunsten. Een meegaande kunstenaar (dus lid van de NKK) kon goed verdienen, schildersmateriaal krijgen en blijven exposeren. Het DVK (Tobie Goedewaagen) kocht graag op Arti, voor alle werken werd de vraagprijs betaald. De pro-Duitse bankier Gustav Heubel was zelfs grootafnemer. Deze alinea uit: Wesselink, Claartje. (2014). Kunstenaars van de Kultuurkamer (pp 46-48, 60, 81, 108). Amsterdam: Prometheus - Bert Bakker

Het echtpaar had geen kinderen, het is zelfs niet eens zeker of ze de eerste jaren wel bij elkaar gewoond hebben. Maar beiden wel op de Nicolaas Witsenkade. In elk geval was een huwelijk met 'n Nederlander een soort zekerheid dat ze niet naar Duitsland terug moest, d.a. Operatie Black Tulip (1946-1950).

Na 1960 woonden beiden te Amstelveen maar scheidden in 1971. Hij vertrok naar Oud-West en zij bleef waar ze al was.
Sies Jan overleed in 1971 en Karin in 1973.

Sies Jan is een tijd zonder beroep geweest. Hij stond liberaal tegenover abortus provocatus en verrichtte deze activiteit illegaal. Hij heeft ervoor in de gevangenis gezeten en de straffen waren minstens ½-1 jaar. Hiervan is geen schriftelijk bewijs voorhanden. Evenmin dat hij een rechtse mentaliteit bezat voor de strengste straffen jegens misdadigers. Dit spricht sich herum!

---


Bewerkingen: Aanvulling schilderijgegevens, 3-8-2016 aanvulling genealogische gegevens.

GeenStijl met een Lijst van Eerlijke Politici

Eerlijke politici zijn zeldzaam of het is een fictie. Ook wie met geld omgaat kan geen brave Hendrik zijn, wie vrouwen wil versieren moet liegen met viagra en wie een goede baan wil bemachtigen moet bluffen als een kleine straatjongen. Zo hoorde ik eens dat een rector van een scholengemeenschap er niets van gebakken heeft en uiteindelijk het bestuur maar overliet aan de conrector. Dan die slapjanus maar weg te zien krijgen met een gouden handdruk.

Geen Stijl publiceert een geheim rapport:

GeenStijl 4-7-2016

Wat GeenStijl niet weet is dat Domela Nieuwenhuis een soortgelijk aantal blanke bladzijden in zijn orgaan Recht voor Allen heeft gepubliceerd met "De Activiteiten van koning Willem III". Domela kreeg hiervoor 16 maanden gevangenisstraf en kwam vrij als een paranoïde man tot zijn dood.
De wereld kan geen paradijs zijn en zal zij nooit worden ook.

2Full2G<> is opgehouden

2Full2G<>

is gestart in augustus 2015 en kwam leeg pas in juni. De bestaansduur van 10 maanden. Zo lang nog? Ik heb er nooit een klant in gezien anders dan twee studentes met laptop. Er zat soms een bij de balie maar dat was familie, denk ik. Kan de bank zo lang rekken? Afhaal werd niet bekend, geen reclame verder. Elke avond gesloten.

Opeens staat er een zooi inboedel op de straat. De plastic 2½ liter dozen hebben voorbereid voedsel bevat dat natuurlijk werd aangebracht. Zelf hoefden ze slechts op te warmen. De pikante geur rook ik. De vrieskist had je best onder je arm mee kunnen nemen.

De stoelen waren de volgende dag alle weg. Daarvoor is best een prijsje te vragen. Alleen de bar met buffet staat er nog. Weer een café lijkt me uitgesloten als er al twee zijn weggegaan. Het is een dood punt. Ja, een uitvaartwinkel met folders van kisten en urnen!

Staat er een dwerg in de keuken, zijn hoofd kon je net nog zien.

Verder:

Sushi doet het goed, ik lust ze niet en maak een ommetje als bij AH wordt getracteerd. Vies is de bromfiets in de zaak te zetten.

De snackbar heeft altijd aanloop. IJverige jongens.

De Pizza blijft een trekker maar alleen bezorg en afhalen. Ze hebben nu bezorgfietsen.

Het is nu 2Void2G<> geworden.