maandag 27 juli 2015

Homofiele Hopmannen lekker bij de Padvinderij

Dat zijn mooi de consequenties van de antidiscriminatoire wetten en maatregelen dat homoseksuelen met een openlijke voorkeur (ik wil niet direct spreken van geaardheid) de functie van hopman in de padvinderij mogen vervullen. Als herinnering uit mijn jeugd blijven de voortdurende perspublicaties over gesnapte of ontmaskerde hopmannen die een abuse hadden begaan, zodat je niet beter weet dat jongerenorganisaties ausgerechnet die voorkeurmannen aantrekt. In die tijd hadden we nog niet de affaires om pedofiele priesters, badmeesters en onderwijzers. Nu wil geen man meer met kleine kinderen omgaan maar met teenagers wordt geen belemmering gesteld, dankzij de wet. Je kunt de gekste fantasieën opstellen wat voor situaties je kan krijgen met andere seksuele minderheden die vooraan willen gaan staan dankzij deze wet. Maar de wet is er toch niet om lekker toch hopman te worden omdat ze je het toch niet kunnen verbieden? Iemand die stap ontraden zal in een strikt vertrouwelijk onderhoud moeten geschieden, buiten de wet en stilhouden.

Baden Powell
Dankzij VPRO-Geschiedenis zag ik film van de vooroorlogse Jamborees, o.a. in Nederland. Boss Baden Powell was er ook met zijn echtgenote in lange rok. Een echt of een schijnhuwelijk? Dat zouden intimi moeten weten maar die ken ik niet. Jongens uit alle landen, ook Egypte waar koning Faroek zijn concubines beleefde. Dan de raid, in een cirkel vooruitstormen met opgeheven dolkmes. Zoiets mag nu niet meer. Duidelijk is hier de versluierde bedoeling jongens te kweken voor militaire dienst althans ze warm te maken en leiders het gezag aan te leren.

We voelen ons thans een veilige wereld maar lekker achterover zitten is onwijs. Dat deden de inwoners van Sybaria, nu Zuid-Italië..., totdat de Perzen landden en mens en haard kapot sloegen onder medeneming van alle goud. Zo ook hier, de wet verbiedt maar ondertussen wil iedereen van de wet gebruik maken tot een grote leugen.













zondag 26 juli 2015

Ari Siliakus van Manager bij Schiller tot Restaurateur in Bennebroek



Op 20 februari 1970 verscheen het persbericht dat Ari (Adrianus) Siliakus door Frits Schiller ontslagen zijn gelijk heeft gekregen bij de rechter. Ik kan me dit bericht nog goed herinneren aangezien ik Ari zij het op afstand heb gekend.

Ari Siliakus 1970
  
Het was 4 jaren eerder dat ik vaak zo niet wekelijks een uurtje aan de leestafel van Schiller mijn bier dronk alhoewel ik par usance in de pups van de pints (Mulder, Koekenbier, Hesp en Sterretje) kwam. Er was echter meer: ik schreef ik alle rust mijn liefdesbrieven aan de vriendin in Canada. Het kon nog net, in november van dit jaar huwde zij een geëmigreerde Fries.
Als ik het schrijven van de brief had voltooid ging ik graag in Stern bladeren. Stern dat altijd fel van leer getrokken heeft tegen de nazi-tijd. Ik herinner me nog een artikel dat zwervers zonder vorm van proces in de 30er in het openbaar werden opgehangen. Maar internationaal naam maakte dit blad met een serie over het leven van Eichmann in 1960, waarover dit mijner essays (juli 2011) handelt.

Zijn geboortejaar is 1921. Een statige man met een strenge blik. Hij was altijd de locatie aan  het schouwen. Ik hing mijn plastic motorjasje aan de haak, de fiets en even later de Honda-bromfiets had ik al gezet op het Rembrandtplein. Eenmaal maakte hij een grapje over die jas. Best kans zoon te zijn van Ari Philippus Siliakus (1888) gehuwd in 1913 met Derkje Maria Gerritsen (1886). Hun overlijdensdata zijn niet bekend. Deze Ari zat in de horeca en een zijner broers ook. Dan heeft onderhavige Ari een vader en oom als voorbeeld.

Tegen elven kwamen de heer en mevrouw Schiller, Cornelia Cath. Italiaander, souperen. De eerste was zo'n 80, deze laatste voerde altijd financiële gesprekken waarin ik de aandeelhouders vaak hoorde noemen. Beiden overleden in 1971.
Doch niet altijd was het lezen geriefelijk toen een kleine Engelsman om de 10 seconden in een ultrasoon gegiechel uitbarstte, abnormaal. De geroutineerde kelner die mij altijd sympathiek bejegent heeft bedaarde hem maar zonder succes.

Schiller, de vermaarde restaurateur en schilder. Opvallend het portret van Prins Bernhard bij de zijingang. De zalen hingen vol met zijn werken waarvan na verkoop van het bedrijf niets overbleef. In een museum zijn deze doeken evenmin. Ook de leestafel heb ik (van buitenaf) niet meer gezien. Ondanks zijn artistiek talent was Frits niet minder zakenman. Toen Lazarus (Leo) Fuld (deze, als ik het goed heb) aan de Vijzelstraat een café opende met whiskey voor halve prijs kwamen Frits Schiller en trawanten poolshoogte nemen. Dit kan niet, morden ze en met een juridische truc op basis van 'n omgekochte buurman-getuige moest het etablissement wegens geluidsoverlast sluiten. Fuld overleed in 1997 te Buitenveldert. En daar bleef nog het onterechte ontslag van Ari in 1970.

Met zijn achterstallig salaris kon hij restaurateur worden in De Oude Geleerde Man te Bennebroek. De titel staal op de ladder (<leer) in het uithangbord. Hij heeft dit bedrijf twintig jaar gehad met een Michelinster van 1980-1990 en verkocht dit etablissement in 1990. Activiteit ontplooide hij in de Alliance Gastronomique Néerlandaise omvattend 34 restaurateurs, hetgeen me eerder een kartel lijkt. Dan naar mijn mening  nog een Ahold-restaurant met indrukwekkende titel te Zaandijk leven inblazen, hetgeen mislukte. Wie gaat er nu op zijn 69e nog zoiets nieuws beginnen? Maar wat hij in en na Schiller gepresteerd heeft verdient ons aller ontzag.

Ari Siliakus (rechts) te Bennekom






donderdag 23 juli 2015

H.J. Siliakus - Een Mannetjesputter van de Reproductieafdeling




Een waardige, voorname maar toch eenvoudige man, met een gezaghebbende zware stem. Als ik jongmens zijnd met mijn Amsterdamse museumpasje in het Stedelijk vertoefde en mij te langen leste traditioneel begeef naar de reproductieafdeling hoor ik: “Dag Joseph!”, en ontwaarde de heer Siliakus, chef van voornoemde afdeling.

H.J. Siliakus - Een Mannetjesputter

Hendrik Johannes wonend aan de Willem Passtoorsstraat 14 2e was hij mijn buurman. Een hoekwoning met veel zon en licht. Hij is geboren op 18 december 1898 misschien te Rotterdam en op deze etage woonachtig vanaf 1930. Vergeleken met Peets en Distelbrink dus een der eersten sedert de oplevering door Onze Woning in 1924. Voor de bezettingstijd was hij goudsmit, zijn vrouw, Lamberta Distelbrink, geboren in 4 mei 1900 te Rotterdam, trekster van goudkettingen. Dus ongetwijfeld dat beiden elkaar op deze werkplek gevonden hebben! Ze huwden op 9 juli 1929 te Amsterdam. 

Verrassend dezelfde familienaam Distelbrink aan te treffen, of zij verre familie is van de Distelbrink op 14 huis is, is minder belangrijk als het ooit na te gaan zij aangezien beide families toch geen duidelijke omgang met elkaar hebben. Waarschijnlijk waren beiden wel van protestanten huize, ik zie een deelneming aan een Religieus Socialistisch Verbond (1928) en een Christen-Socialistische kerk te Den Haag (1929) maar of hij dit nu is weet ik niet zeker, wel dat hij vooraf twee adressen heeft gehad in Amsterdam en dat is veraf van Den Haag. Kan zijn dat hij in de oorlog een activiteit heeft verricht met elektriciteits-kabels.
Er zijn in dit gezin twee zonen geboren, Johannes Hendrikus in februari 1924 en Lambertus in maart 1931. Wel een grote afstand tot elkaar! Nu is in 1942 een meisje op Fons Vitae afgestudeerd maar van een dochter is geen informatie.

Begin 50er zit Siliakus dus in het Stedelijk alwaar jonkheer Sandberg de scepter zwaait. Dr. Claartje Wesselink beschrijft in haar dissertatie (2014) dat deze slim de beïnvloeding van de Duitse bezetter wist te omzeilen maar bij enkele gedwongen tentoonstellingen inzake propaganda voor de Duitse ideologie niet omheen kon. In elk geval was vertoning van abstracte kunst niet toegestaan. Altijd heeft de man mij beleefd bejegend maar eens moet hij zich toch hebben laten ontvallen dat een huisschilder uit Oostenrijk het wel bont gemaakt heeft. Een voorzichtigere formulering is werkelijk niet mogelijk!

Siliakus beroemde zich er op de reproductieafdeling te hebben opgericht met de nieuwste technieken uit die tijd. Zelfs de Amerikanen kwamen poolshoogte nemen hoe hij te werk ging. Landelijk heeft Siliakus dus een vermaardheid gekregen zonder dat dit aan hem te zien was. Het was gewoon een mannetjesputter.

In 1951 werd “Ziliakus” geïnterviewd door De (communistische) Waarheid, waar propaganda werd gemaakt voor ingelijste reproducties in huis zodat kunst het volk alom toegankelijk worde.

Na 1971 reisde ik veel in de bus naar mijn nieuwe woning in Buitenveldert. Ik heb een aantal malen Siliakus zien zitten en wist dat hij even woonachtig was in het doopsgezinde Menno Simonshuis. Het blijkt dat hij maar maar een maand proefgewoond heeft eind 1973. Hij is naar zijn oude stek teruggegaan tot oktober 1884, wij buren wisten dit. Alsdan ging hij definitief naar Menno tot zijn overlijden in februari 1985.

Ook na zijn pensionering bleef Siliakus actief door bonnen te propageren kaarten te laten kopen op de reproductieafdeling. In de Bols Taveerne modereerde hij in 1964 een kunstverkoop. Op 5 maart van  hetzelfde jaar werd Siliakus een diepte-interview afgenomen door Bibeb van Vrij Nederland. Dit magazine is organiserend alle nog niet gedigitaliseerde afleveringen vanaf 1945 tot 1993 zodat onderhavige tekst t.z.t. toegankelijk wordt.

Siliakus was bevriend met de sigarenwinkelier G.A. Versteeg, 2e Van der Helststraat/Pastelstraat.

JAH
AMSTERDAM
23-7-2015
Bijgewerkt 19-1-2017



woensdag 22 juli 2015

De Wet van Hoyle

Eerst op 21 juli j.l. werd 'n manuscript gevonden waarin een uiteenzetting van 'n verloren gegane gedachte. De ontdekker was een zekere Haabor. Deze had verder geen invloed op het resultaat van summier onderzoek, behield wel het zichzelf toegeëigende auteursrecht.

De Wet behandelt  het onopvallend infiltreren in en het ondergraven van een vijandige organisatie. Zij lijkt in de praktijk op die van Stasi-spionnen in Westerse organisaties, onopvallend, dus geen gedrag van revolutionaire strekking maar juist die punten welke hun onwelgevallig zijn zachtaardig bestrijden en de gangmakers tot andere gedachten brengen. Zij lijkt ook op een vruchtworm. Buitenlandse ultraorthodoxe groeperingen kunnen daarvan gebruik maken. Maar bekender wordt het als wijlen prof. Lou de Jong een studie had gemaakt van de z.g. 5e colonne, een welbekend fenomeen doch heeft elke tijd zijn eigen invulling ondergaan.

woensdag 15 juli 2015

De Vlag van de Confederatie is niet meer dan Eigenwaarde

Grappig dat negers baldadigerwijs 'n vlag van de Confederatie van de muur trekken. Alleen een vrije neger (op het mobielfilmpje) kan dit doen dus hij dankt zijn existentie aan het Abraham Lincolnse Gettysburg Address that all men are created equal.

 
Confederatiejack

De vlag is niet een symbool van slavernij of onderdrukking, louter een symbool van trotse eigenwaarde. Ook alle zuiderlingen en hun nazaten moesten de nieuwe orde respecteren al is het maar dat ze de burgeroorlog verloren hebben. Betere democraten (of uitslovers) als in de Duitse democratie werden ze echter niet. Er bleef reminiscentie dat het ook anders kan. Maar dat gebeurt niet. Het is alleen te zien en te voelen voor zichzelf dat ze humaniteit hebben, zeker na 150 jaar slavernij door de Noordelijke "bezetter". Niet eens een schijnwereld, niet een inbeelding maar wel een denkbeeld. Dat geeft zielsrust.

Echter: de misvatting is te denken dat minder geletterde mensen valselijk gedrag met vrijheidsinbeelding vertonen jegens vertegenwoordigers van een politieapparaat stennis te kunnen maken. Dit krijgt ernstige gevolgen daar de handhavings- en opsporingsambtenaar zijn dienstwapen mag gebruiken. Dan zijn we bij de realiteit terug.

maandag 13 juli 2015

Helikopters die de tuinstad oorpijn geven

Vanaf mei 1995, dus ruim twintig jaar, vliegt de gele traumaheli boven Buitenveldert. Je hoort het apparaat vanwege de echo op de muren aankomen van alle kanten, je ziet hem met een grote bocht naar of van de startplaats draaien en je hoort de knetterende wieken nog of al van verre. Ik weet nog dat op een raadsvergadering te Zuid buurtbewoners aan de Amstelveenseweg voorzien van advocaat hevig protesteerden maar dat de voorzitter hen bevool zich te verwijderen. Toch is de helikopter er gekomen en doet volgens publicatie goed werk ernstige verwonde mensen allersnelst naar de IC te brengen. Eenmaal was er een droevig bericht dat de VU een voorkeurspositie inneemt vette patiënten te krijgen terwijl andere ziekenhuizen het met minder moeten doen. Elke IC-er is goud waard voor de inkomsten van het ziekenhuisbedrijf, denkt het management.



Elke keer de traumaheli, elk keer kijken want het is een spektakel. Alleen kan hij ook in de nacht vliegen, de bewoners van de Boelelaan hebben daar extra hinder van.

Doch is er meer: ook de politie heeft een blauwe helikopter voor observatie van de grondgebeurtenhissen, in de nacht voorzien van schijnwerper. Deze is al meermaals zij het niet zo goed te zien dan wel te horen geweest! Dat was op de nacht van 11 juni 2015 toen er een grote politie-inzet was in de omgeving van bureau Van Leijenberghlaan. Snellende agenten met zaklantaarn, agenten per fiets en diverse politieauto's die strategische kruispunten bezetten. De bosjes werden beschenen of er zich niemand in verstopt heeft. Maar het fraaie was de heli boven het Gijsbrecht van Aemstelpark die geheel Buitenveldert uit de slaap hield, een hangen in de lucht als een bliksemstralend onweder.

Eerder op klaarlichte dag, de 30e juli 2011, hing een paar uur een heli boven het Beatrixpark om rivaliserende motorbendes te schaduwen. Er zijn met de grondtroepen vele leden gearresteerd, messen in beslag genomen en de volgende morgen werd een vuurwapen weggegooid in een tuin gevonden. Toch vond het slagveld plaats op het Scheldeplein en -straat, de heli zal vanaf zijn vaste luchtplaats niettemin een goed uitzicht gehad hebben.

Bij de nachtelijke liquidatie op 7 februari 2015 in Bertelmanwest waren de talloze sirenes te horen doch was er geen heli.

Misschen dat eerdaags een drone kan worden ingezet voor het beloeren van de grond.













maandag 6 juli 2015

Zeep van Vet van Joden is Mythe

Niet echt 'n mythe maar een der mythen!

Niet ongevaarlijk mythen te doorprikken; zonder meer zeggen een bewering of verhaal niet te geloven kan zeker m.b.t. politieke materie al een probleem opleveren. De wereld draait op mythen van staten en het heelal op veronderstellingen van galactica in de speciale relativiteitstheorie.

Het bombardement van 15 mei 1940 op Rotterdam zou 20.000 doden tot gevolg hebben gehad, hield E.N. van Kleffens vol. Diens bewering wordt jarenlang in pers en publicaties overgenomen. Dan wordt het getal gereduceerd tot 2000 en naar ik nu zie nog niet de helft.

In het concentratiekamp Dachau zouden gevangenen zijn vergast. Deze mythe heeft wel twintig jaren bestaan voor dit kamp. De Duitsers vergasten alleen buiten hun eigen grondgebied. Maar ook dit wordt in 2011 weersproken in Historia: lijkenkelders, geen gaskamers.

Onlangs de RIF Soap (<Reichs Juden Fett) die vervaardigd zou zijn van het lichaamsvet der overleden gevangenen, met name Joden. Laboratoriumonderzoek leert dat er geen menselijk DNA is aangetroffen.

Jodevet als zoet snoepje is nauwelijks meer in de verkoop, jodenkoeken wel. Deze namen blijven wel bestaan maar moorkop en negerzoen zijn verwijderd, Bossche Bol bestaat allicht.

Maar de oudste herinnering is de film Opmars naar de Galg uit 1959 waarin het beeld van lampenkap was te zien vervaardigd uit mensenhuid. Later gewoon een verzinsel gebleken. Het gelijknamige boek is van de Duitse Journalisten J.J. Heydecker en J. Leeb. De film werd vertoond in o.a. de voormalige Cineac Damrak en was lang een reuze succes.



dinsdag 30 juni 2015

Cecilia O'Leary en Guno Jones gaan lunchen

Voor de deur van het huis aan de Prinsengracht 263-267 was op 25 juni om 12u een geheimzinnige ontmoeting tussen Cecilia O'Leary en Guno Jones. Die beiden hebben elkaar niet eerder gezien. Cecilia heeft aldaar eigenlijk een afspraak met twee universitaire medewerkers waarop Guno Jones inspringt haar ook te mogen ontmoeten. Cecilia is enthousiast en zegt voor herkenning halflang haar te hebben als ook een zwart lederen jas te dragen. Guno doet het voorstel in een nabijgelegen restaurant te gaan lunchen. Is haar eerste afspraak een academisch formaliteit, de tweede eerder collegiaal want ze hebben in discipline wat gemeen.

Dr. Cecilia O'Leary is hoogleraar geschiedenis aan de Californische Staatsuniversiteit complex Monterey Bay, gelijk de andere 24 'n autonoom instituut. Zij heeft een studie gemaakt van de paradox van het patriottisme, hoe zoveel met name ethnische verschillen ooit een democratie kunnen vormen. Toch denk ik dat blanke mens altijd norm blijft ook al staat dit niet zo in de wet want de Amerikaanse maatschappij is eerder een conglomeratie van fictieve eilanden. Dat de vlag van de voormalige Confederatie nu uit de handel is wil nog niet zeggen dat iedere groepering de macht kan grijpen.

To dye for (2000)
PUP (2000) 

Dr. Guno Jones zit in analoog vaarwater met studies over de bevolking in Suriname en de Nederlandse Antillen met name de slavernij en dan nog beseffend te mogen bezitten een postkoloniale (Nederlandse) identiteit. Aldaar zijn uitsluitend donkeren in bestuursfuncties maar niet zonder pecuniaire steun uit Nederland, zelf hulp bij opsporingsonderzoek. Jones gelooft dat in Europa landsgrenzen en bevolkingssamenstelling verzinsels zijn maar dat geldt dan zeker niet voor de West.

Gebladerte Archief 2-6-2009
Linkedin

vrijdag 26 juni 2015

Nooit meer minder Immigranten

"Een totaal door elkaar heen, de wanorde van de Europese vluchtelingpolitiek" stelt Rupert Neudeck. Syrië is het hoogste drama, al veertig jaren lang. Het regiem gooit vatbommen. De helft van de bevolking is op de vlucht. Kan zijn dat Rusland bang is dat benden richting Kaukasus lopen. West-Duitsland heeft 40 jaar meer ervaring met immigranten dan het Oosten. Neudeck kwam als kind in 1945 vanuit Danzig lopen naar het verwoeste Duitsland samen met 11 miljoen anderen en ze zijn opgevangen!

Deutschlandfunk 26-6-2015

Toch is er wel een verschil dat vanaf 8 mei 1945 de vluchtelingen a.g.v. de door de Russen verordonneerde radikale Flurbereinigung van Duitse afkomst waren zo niet in eeuwen her iets Duits hadden en niet meer terug zullen kunnen. Ook de vele Polen zij het met Poolse namen waren iets Duits althans vijandig tegen het oprukkende communisme. Al deze vluchtelingen zijn in Duitsland goed terecht gekomen en bijv. Poolse namen zitten overal.

De Bund der Vertriebenen zet zich nog in voor hun belang.

Wat we nu krijgen is een allegaartje van Noord-Afrikaanse vluchtelingen van wie een gedeelte economische gelukszoekers zijn. Die gaan natuurlijk nooit meer terug. Wie het oorlogsgeweld ontvlucht is zou misschien, als er ooit vrede schijnt, willen wederkeren t.b.v. de wederopbouw van hun eigen land. De Asylant krijgt bij binnenkomst een betaalbewijs van €845. Protest tegen huisvesting te midden van de bevolking helpt niet omdat er in vroeger jaren ook hulp verleend is.
De toestroom van buitenlanders is dus onafzienbaar.

woensdag 17 juni 2015

Deutsche Bundeswehr: 12 Redenen waarom Mislukkingen optreden

Er lopen gewoon teveel projecten. Maar toch, de legermacht blijft onder controle van de democratie.
De paradigma's staan in het Zeit-artikel.
Nee, het leger van voorheen is niet meer.


Jeff Koons


1. Technische Incompetentie
Te snel wisseling van deskundigen.

2. Veranderingswensen
Project in ontwerp is onderhevig aan steeds nieuwe eisen, dus komt nooit af.

3. Personeelsgebrek
Te weinig juristen voor contracten, ingenieurs voor planning, opgeleide piloten voor 'n kist. Maar ook wel opgeleiden ingezet voor ander apparaat.

4. Angst voor Verantwoording
Liever delegeren dan beslissen en handelen.

5. Verouderde Techniek
Techniek gaat sneller dan ontwikkeling. Ergens begonnen met Windows3.11, nu Windows 2000. Dat betekent patchen.

6. Personeelsgebrek
De vliegtuigbouwer liet het commerciële apparaat voorgaan.

7. De Macht van de Grootte 
De grote ondernemingen zijn de baas over de politiek.

8. Foutieve Berekeningen
Geen controle wegens gebrek aan deskundigen.

9. Industrie Aanmoediging
Productie in eigen land kost meer maar levert politici nu of later voordeel.
Daarom moest het probleemgeweer van Heckler & Koch onbesproken blijven.

10. Vrees voor publieke Opinie
In politiek debat lagere prijs noemen en de uiteindelijke prijs niet.

11. Onvolledigheid 
Opzettelijk kosten van onderdelen uit de begroting houden door niet te bestellen.

12. Geen schadevergoeding
De staat wil zelden declareren maar bedrijven doen dit wel.

Grootschalige projecten zijn nauwelijks te sturen. Dat betekent dat de belastingbetaler moet dokken. Geen politicus die ooit opening van (zijn) zaken geeft!

Die Zeit 13-5-2015

Anoniem hachelijke aangelegenheden uploaden

Nur weil es hier handelt über viele Milliarden zeigt sich der Politiker rücksichtslos seine eigene Haut zu schützen sondern bei kleineren politischen Angelegenheiten hat er frei Game.