Eric Luijendijk overleden (69)

"Johan Cruijff doet in zoverre aan een engel denken dat ook een engel niet aan de zwaartekracht onderhevig is. Ik heb hem vaak zien spelen en mij dan telkens verwonderd dat hij na afloop gewoon met de anderen mee het veld afliep en niet opsteeg en over de tribunes heen aan de einder verdween.”

Dit bevlogen zinnetje van Godfried Bomans over Johan Cruijff kende Eric gedeeltelijk, als zovele gedichten geheel, met zijn scherp textueel geheugen en zegde hem op tijdens onze wandeling op 1 april 2016. Thuis zocht ik hem op en deed de tekst op zijn bus.

Geachte lezer(es), 

Gisteren emotionele dag dat mijn verre buur Eric wonend op Onstein dood is, gevonden op bed waar hij al weken moet hebben gelegen. Hij is 69 geworden.

Sukkelde al jaren met diabetes, breuk in de buikwand en meer wat ik vergeten ben.

Ik heb in 22 jaar een enorme briefcorrespondentie met hem gevoerd, ook vroeger vaak maar steeds minder de sigarenpas.

Hij had een natuurlijke intelligentie (zijn broer en zus zijn goed terechtgekomen) maar was educatief onontwikkeld. Denk eens aan een plaatjesboek over dinosaurussen, eigenlijk zielig.

Ook SMS’den wij, hij bezat geen Internet en wilde evenmin.

Hij keek veel Tv op een gevonden apparaat bij het Roelof Hartplein, waar de vroegere post zat. Had een scherp geheugen, kende vele gedichten uitwendig, zelf dichtte hij humoristisch tot bizar. Kende de boerengedichten, en was gek op Paaltjens. Ik heb van zijn werk een grote verzameling die ik voor mijn biografie zal gebruiken.

Zijn laatste brief was 17 februari 2017. Idem SMS 5 maart. Ons laatste grote gesprek in de AJE-straat op 10 januari. Onze laatste nightwalk door het park 14 februari 2017.

Daarna heb ik hem niet meer gezien, zag ook geen licht meer.

Eric werd gevonden op 17 mei 2017, was al weken dood. Dat betekent lijkstank en insektenexplosie. Dat weet ik van ‘n dooie buurman.

Vermoedelijke doodsoorzaak hypo bij diabetes dat een hartstilstand veroorzaakt.

Sederdien staan de ramen open, wel gezien hoor maar niet bij nagedacht.

Eerst gisternacht 6 juni 2017 om half een controleerde ik zijn huis en zag dat de vervuilde vitrage verwijderd is, holle ruimten, dus was de etage ontruimd. Ook de bus was niet geleegd, dus mijn brief ligt er nog in.

Ik had inzake mijn boek contact met mijn kennis die filosoof is. Deze kende Eric al 50 jaar van schooltijd en koffieshop. Opeens vroeg die naar Eric en ik antwoordde hem maanden niet gezien te hebben. De filosoof had al keer op keer gebeld zonder gehoor.

We telefoneerden geruime tijd, toen besloot de filosoof de politie te bellen. Er was een waterlijk gevonden bij Ouderkerk/Amstelveen, ik zocht het bericht op maar dat kan hij zeker niet zijn.

De politie deed nogmaals onderzoek en berichtte de filosoof over de toedracht dat Eric dood in zijn bed gevonden is. De Nebbich. Mooi niet? Hij is al gecremeerd.

Doel is een biografie te schrijven met vele zijner gedichten.

Jeugdige foto's:
(Toevoeging 4-10-2017)

Eric Luijendijk

Eric Luijendijk

Eric Luijendijk

Slangenschorsesdoorn (Acer tegmentosum) Gijsbrecht van Aemstelpark

Slangenschorsesdoorn (Acer tegmentosum) Gijsbrecht van Aemstelpark

In het park bovenstaande monumentale boom.
Eric, legendarisch verbonden met natuur, omhelsde deze boom en prevelde een gebed.
Hij werd aldus opgeladen met magische krachten.


Contact voor informatie: Josz-Vosz


Aanvulling: 4-10-2017 Foto's, 4-8-2020 Slangenschorsesdoorn

Pim Fortuyn 15 jaar levend

Wat zoveel wil betekenen dat  zijn boek De Puinhopen van Acht Jaar Paars mij nog altijd dierbaar is, een echt durven van schrijven, met emotionele intellectualiteit en taalvaardigheid van goede leesbaarheid voor een breed publiek.
Karakter Uitgevers (maart 2002²), p57-62

De mooiste passages zijn die over de Mammoetwet (van eind 60^er) waarvan elke politicus volhoudt dat zij goed is maar hetgeen...
een goed gedocumenteerde leugen
is.

Wat waar is, is dat een eeuw schoolvorm vernietigd is geworden die een 2% studentenpopulatie opleverde welke kon doorstromen het bedrijfsleven en het hoger onderwijs in. Nu wordt met de helft van ons vroegere cognitieve niveau een formidabel eindexamenpubliek afgeleverd dat wel evenzeer in bedrijfsleven en hoger onderwijs zijn weg vindt maar toch.

Is het niet zo dat er een geestelijke bagage moet zijn, een stille reserve, nog niet eens van toepasbare feitenkennis maar wel een warmbloedig fundament dat levenslang zekerheid en genot levert en algemener de Westerse civilisatie ten dienste staat?
 
Velen zullen gruwen van zo een zin en alleen denken aan het gewin van een diploma op mooi papier, salaris en buitenlandse vacanties. Maar wat hebben ze in hun black brain box?

Lees ook: 
Isaac van der Sluis is recalcitrant

Het Bevrijdingsfeest 1955 in de Pieter Lodewijk Takstraat hoek Burgemeester Tellegenstraat en op het Thérèse Schwartzeplein

Vroeg naar bed zijn de schoolgaande kinderen zeker niet gegaan, het was immers op donderdag de 5e mei 1955 een vrije feestdag van de tienjarige Bevrijding. De school deed niet meer activiteit dat een rijtje illegaal verspreide stencils voor het klasseraam tentoon te stellen doch op afstand waren de lettertjes te klein om te lezen, laat staan dat wij de inhoud ervan  begrepen zouden hebben.
 
 Diverse spellen werden georganiseerd op het Thérèse Schwartzeplein, gelegen in Amsterdam Oud-Zuid naast het befaamde gebouw van de woningbouwvereniging De Dageraad met de architectuur van de Amsterdamse School door P. Kramer en M. de Klerk. Nog altijd komen reisbussen vol gestudeerde mensen die dit gebouw van buiten willen bekijken doch geen weet krijgen dat de binnenruimten allerminst geriefelijk waren als ze ondergeschikt zijn gemaakt aan de buitengevel.
Vrijwilligers stuurden de aanstromende jongelui van de zo kinderrijke omgeving naar de plekken waar spelers benodigd werden en mij naar een dik touw bij welks een der einden een jongen stond te wachten op zijn tegenstander. Wij trekken, ik zette mijn hakken in het zachte gras en kon zonder moeite over de krijtstreep komen. Als beloning kreeg ik een met blauwige kapiteinskop voorzien vrijkaartje voor een rondvaart voor twee personen (de ouder dus bedoeld). De stad Amsterdam heeft zich bepaald moeite getroost in zovele buurten en wijken festiviteiten voor te bereiden!
Maar na het avondeten begaven wij ons naar de Pieter Lodewijk Takstraat hoek Burgemeester Tellegenstraat (voor 1927 Coöperatiestraat geheten) alwaar een podium was opgericht. Dat zal een dagje timmerwerk gegeven hebben! De kinderen mochten vooraan staan zodat we niet meer goed weten of er een menigte van volwassenen de voorstelling heeft bijgewoond. Echter hadden wij daar geen aandacht voor, we keken vooruit! De ene sketch na de andere werd opgevoerd, misschien ook nog een accordeonist. Er is maar een toneelstuk dat mij bijgebleven is vanwege een schier bizarre inhoud.

Er werden drie stoelen klaargezet waarop in het midden een jongeman plaatsnam in een keurig colbert, rechts en links van hem een man of een vrouw of twee vrouwen. We verplaatsen ons naar een denkbeeldige voetbalwedstrijd waar enthousiast publiek het op een schreeuwen en gillen zet teneinde de spelers aan te moedigen. Plots strekt een zijn arm en grijpt de mouw van de middelste man. We horen het pak lichtjes scheuren maar zien nog niets. Vervolgens gilt en krijst de ander om ongezien de middelste vast te pakken, hem dan oorverdovend aan te schreeuwen hoe hij toch naar het gebeuren op het veld moet kijken! Nu gaat de mouw echt scheuren en onze monden vallen open van verbazing hoe zoiets nu kan? Zo ging het verder en werd het steeds erger, te langen leste resteerde van zijn colbert niet veel meer dan een bos flarden en rafels. Wij zijn bijgekomen en horen de middelste verzuchten: “Als ik dit eerder had geweten was ik niet naar de wedstrijd gekomen!“
Ouder geworden heb ik nog wel gedacht aan dit gebeuren, en begreep ik dat zo een pak de eerste pas wordt genoemd met rijggaren om eventueel correcties aan te kunnen brengen. Maar ook vroeg ik mij af of de vrouw of twee vrouwen tijdens de Bevrijding ook zo te keer zijn gegaan met hunne uitspattingen...?


Amsterdamse School, Willem Passtoorsstraat hoek Thérèse Schwartzestraat (1924).

Website Shorte.st comes from VulkanRT

Website Shorte.st in the Firefox browser is an uninvited present. To get rid of it you must search on the HD for VulkanRT, and delete all (could me many!) entries on your HD. A pushy cleaner program is not necessary, your manual activity does enough.

The suspicion is that this harmless virus intruded with the download of the NVIDIA upgrade; in many results stand this name and one date is on the day of the new installation.

Further:
Remove from HD: SHORTE.ST
In Cookies remove: sh.st
                                hl
                                PHPSESSID
                                npmcdn.com
In History remove:  http://sh.st/AeotZ
                                http://insightcdn.online/download/download.php
Block all in Page Info from http://sh.st

And investigate anywhere they could stay.

"Laaggeletterd jong geleerd."

Laaggeletterd jong geleerd, als je strips in groten hoeveelheden leest, dagelijks uren slaafs televisie kijkt en m.b.v. de elektronica spelletjes doet. Alles beeldmateriaal. Op school raakt de leerling achter en haakt af om dan levenslang als dommerik door te gaan. Ook hun kinderen hebben vervolgens weinig te verwachten zodat de taalachterstand een genetische eigenschap wordt.

Ikzelf als kind las Donald Duck, korte zinnetjes, Sjors en Sjimmie, hetgeen mijn moeder al verbood vanwege het slappe taalgebruik! Mijnheer Prikkebeen (1858) had ik ook nog, kon nog vanwege de dichterlijke onderteksten maar dan houdt het toch echt op. Stripliefhebber ben ik (gelukkig) nooit geweest.

Reizen en avonturen van mijnheer Prikkebeen(1858) – J.J.A. Goeverneur

Eene wonderbaarlijke en kluchtige historie

Op school krijg je de 19^e eeuwse schrijvers met volzinnig taalgebruik zodat je voorgoed beseft wat schrijven en taal zijn! De cabaretier Freek de Jonge zei eens dat geen huidige scholier nog weet heeft van Lijmen/Het Been (van Willem Elsschot). Nu is deze schitterende litteraire eeuw eutgesturrefe.


Ruim één op de zes pubers kan slecht lezen 
NOS15-3-2017

Wilders was gewild lui

Geert Wilders heeft te gemakkelijk gedacht door de enorme publiciteit (300 buitenlandse journalisten) als internationaal triomfator de verkiezingen uit te komen. Maar dat kan niet met een politicus, hij moet voortdurend aan de weg timmeren om de aandacht niet te doen verslappen. Zijn openbaar optreden is mager vergeleken met dat van de anderen.

Grappig dat de CNN-reporterin in Volendam stond, het enige plaatsje dat de Amerikanen kennen. Had Wilders daar niet even (toevallig) naar toe kunnen gaan?

Verkiezingswinst is als kwikzilver.

Mainzer Carneval 2017

Afgelopen vrijdagavond zag ik een aantal uren weer dit carneval, weliswaar met enige jaren onderbreking. Toch kan ik zeggen vanaf begin 80er deze show meegemaakt te hebben, na de nog prominentere Keulse. De voorzitter was de wonderwel raffelende spreker Andreas Schmitt 

Andreas Schmitt

vol  humor, die zelf zijn act als 'hoogmisdienaar' verricht met als liturgische kreet Helauf-luja! Geweldig zo een rappe manier van spreken alsmede het vermogen een stampvolle zaal te beheersen.
Zijn voorganger was Rolf Braun die ik dus wel twintig jaren gezien heb. Hoornen bril en grote uitstraling. Eerst nu zie ik zijn juiste overlijdensdatum 2006 (77) doch herinner ik me dat hij een keer vooraan zat als afgetreden president en een laudatio kreeg.

Geen garde soldaten gezien zoals in Keulen.

Er was een spreker met danig veel politiek doch herkende ik die man niet. Het was echter de vroegere Jürgen Dietz die als 'bode' in rokkostuum uit de Bondsdag onthullingen deed over politieke intriges. Zijn stem was beheerst en geknepen, in schitterend Duits. Hij overleed in 2015 (73).
Voorin de zaal zijn de gereserveerde plaatsen voor politieke functionarissen uit de Duitse deelstaat Rijnland-Palts. Keer op keer worden hoge mannen en voorname vrouwen het publiek voorgesteld. Veelal heb ik (de echte) kardinaal Lehmann gezien doch de grootheid is in ruste. Zijn opvolger schijnt niemand te kennen en de camera was mooi te laat hem te spotten.
De Till Dieter Brand ken ik ook nog, met zijn opmerkelijke lippenstift. Ook deze is overleden en wel drie weken geleden (78), tien dagen voor zijn verjaardag. Hij heeft de Raad van Elf dus mooi een poets gebakken nooit meer te komen en een andere redenaar te laten uitzoeken.
Hans-Peter Betz (60) als Guddi Gutenberg in Hoogduits moet ik gedeeltelijk gemist hebben. Hij treedt op voor het laatst. Alpino op.
Doch last but not least Margit Sponheimer (1943) met haar eeuwige liedje. Ze smeekte eens om cadeaux, dit stuurde ik haar maar ze heeft nooit reactie gegeven.

In elke seance wordt gedaan aan politiek en sex.
Opvallend was de herhaaldelijke afwijzing van populistische bewegingen waarbij het opnoemen van de bekende namen der acteuren niet werd geschuwd ondanks de onnodige reclame die dit veroorzaakt. Ook de naam van Wilders werd meermaals genoemd. En... natuurlijk applaus van de aanwezigen uit de geëtableerde partijen die dit wel goed moeten vinden.

Maar ook sex:
"Heeft een vrouw bij een datingwebsite een geliefde besteld, komt er een robot opdraven. Als ze naar bed gaan blijkt de robot al te snurken."

Vertrouwd personeel in vertrouwelijke functies

Dat de mol in de Dienst Bewaken en Beveiligen een man van Marokkaanse afkomst is doet de zorg opkomen dat zijn gehele gemeenschap hierdoor wordt geschaad, immers 'n andere Marokkaan kan net zo denken en doen. Dan komen onmiddellijk de antitheses dat eenieder corrupt kan raken, geen leuk geluid van een hogere functionaris.
Maar we hadden nog een vertaler bij nota bene de AIVD die een buitenlandse afkomst bezat, immers hij kende de taal.
Je zou een generatie kunnen overslaan voor indiensttreding van hoogst vertrouwelijke functies maar dat mag niet van de wet. Of je zou iemand een aantal jaren op lager niveau moeten laten werken. Ook dit kan misgaan daar 'n corrupte bankmedewerker net zo lang kan blijven totdat hij de codes kent. Of je zou een beperkte toegang tot vertrouwelijke gegevens kunnen instellen. In elk geval niet dat een alles weet.
Het volgen van iemands privé-leven levert belangrijke informatie op: welke familie zijn echtgenote heeft, wie zijn vrienden zijn, of hij alcoholist is of zelfs schulden door verkwisting heeft. Dit laatste deed het hoofd van de Duitse geheime dienst doen nopen gelden van de Russen aan te nemen. Hij moest vluchten en liet zijn dochter achter.