Waar wij elkaar
niet ontmoet hebben, op supermarkten en in het Exposorium als ook groeten op
straat. Waar ik je heb gesproken, altijd was je even vriendelijk maar ook
breedsprakig. Hierover wil ik het hebben.
Je
zegt na voltooiing van het Gym een academische opleiding genoten te hebben in
de kunsthistorie. Laat ik nu jaren denken dat je in het actuariaat gewerkt
hebt, dan moet ik dit verkeerd verstaan hebben, je hebt immers een zachte stem
en je spreekt ook nog snel, maar dan weet ik nu het goede beroep. Dan zeg je
even iconografie en dat is natuurlijk een vakterm maar daarmee ben je nog geen
kunsthistoricus.
Zeggen,
praten en gesticulaties, je bent een levendig mens! Maar mijn kritiek is dat
aan de door jouw verstrekte informatie geen
kop noch staart zit en als je geapostrofeerd wordt ga je met even gemak een
zijweg is om niet meer bij de vorige terug te keren.
Hier
nu twijfel ik aan je integriteit want een hoger opgeleide dient zich, moet zich,
ook buiten zijn beroepssfeer waardig gedragen. Kan je bewijzen een hogere
opleiding gevolgd te hebben en dat je een bibliotheek bezit van 1000 boeken?
Het
wordt nog fraaier. Aan de koffietafel spreek je met ‘n achtereind van een
varken dat er knorrig Franse geluiden uitstoot. Ze is zo vreselijk
onontwikkeld, verhult haar lelijke lichaam met dikke stof, leeft van minimum
met aftrek van schulden, iets dat je met een hogere opleiding toch bij haar aanzien al kunt vaststellen, noem
het intuïtief, dat ik met stomheid geslagen ben je oneindig met haar te zien
praten. Eenmaal, ander- en driemaal kuierde ik met de caddie voorbij en nog was je bezig. Een andere keer
ging je nog uitvoerig expliceren hoe je een exotische vrucht moet opeten, ik
vroeg daarnaar en je hapte meteen.
Dan kan je toch wel met een paar woorden zijn uitverteld maar nee.
Toen
we beneden in het Exposorium waren kwam een heksachtige griet haar gedaasbehoefte
doen. Nu ken, wat is kennen, ik haar van
de UB waar zij wel rondhing in het restaurant en naar het toilet ging, maar al
vanaf de eerste seconden weet je te maken te hebben met een schizo. Haar
verhalen zijn onuitputtelijk en ze fantaseert er als een idioot op los met een
beroepsleven van hoog niveau. Eigenlijk zielig om haar een grote bek te geven.
Maar zij hebt die griet aangehoord en geloofd ook nog waarop ik je nog een
standje gaf. Ze komt ook in andere gebouwen en ik hoop haar niet tegen te
komen. In het restaurant van de VU waar jij wel dineert, je moet haar gezien
hebben.
En
nadien boven dat je een man sprak die bekent kunstenaar te zijn. Jij werd
geactiveerd en geëlektriseerd waardoor je begon met een lawine van woorden hem
te overrompelen, ik zag aan zijn gelaat dat hij beduusd werd. Dan nog iets
halen uit je jas, zo dringend nodig allemaal en je blijft doorgaan, met
stemverheffing, ook al ging ik een eind uit de buurt. Ik zie hier werkelijk het
nut niet van in, aangezien je die man in het geheel niet kent maar je je eerder
opdringt om een show voor jezelf op te voeren.
Dit zijn zo drie
incidenten die ik heb aanschouwd. Maar meegemaakt eind december 2012 je
uitvoerige beschrijving vanuit je ouderlijke woning van de culinaire preparatie van een zwaan, stante pede
in de winkel en dan nog een verhaal waar geen eind aan komt. Ik moest me
noodgedwongen van je lostrekken.
Dan
overweeg ik dat je weinig vrienden en kennissen hebt en je bij de eerste de
beste je behoefte gaat doen met een ziekelijke conversatie, dit zeg ik zo
voorzichtigerwijs daar ik je omgang met mensen in het geheel niet als zijnde
normaal kan waarderen. Nee, een gezond mens gedraagt zich zo niet. Een
gestudeerd mens helemaal niet. Maar ben je wel een gewone man? Heb je wel een
meisje gehad? Of ben je altijd alleen geweest, wat ter zijde van de
maatschappij om er dagelijks even culinair uit te springen naar de VU en de
Hema om je aan iemand vast te klampen als een insect? Ik moet besluiten dat in
de toekomst er niet veel aanleiding meer is je te spreken want dat zal ook wel
weer eindeloos worden. Eigenlijk ben je een zielige man maar aan je beschaving
ligt dit heus niet.
Amsterdam, 25-3-2014
