Al jaren (na de Politionele Acties 1945- 1949) worden de Nederlandse militairen ingezet in "vredesmissies" onder de vleugels van de VN. Duitsland deed eerst laat mee aangezien president R. Von Weizsäcker nog zei dat er geen Duitse militairen over de Balkan mogen lopen. Doch de politiek is veranderd: Duitsland doet (moet) nu overal mee.
Er is wel NOS-nieuws maar echt veel niet, oorlog is geen dagelijks nieuws meer.
Er zitten ook ongehuwde jongens onder die verder schaars familiaire contacten hebben. Hoe mooi zou het zijn als de Nederlandse bevolking vierkant achter dezen kon staan met het sturen van ansichtkaarten of pakjes?
Literair-humoristisch en journalistiek weblog. De spionerende blik heeft hartstochtelijke aandacht voor zaken die de ander niet of nauwelijks ziet, hij waagt het zelfs indiscreet te worden en duistere aangelegenheden aan het daglicht te brengen tot verheldering van inzicht.
woensdag 26 juni 2019
woensdag 19 juni 2019
Luiheid door Lafargue en Schuurman
Luiheid is niets-doen, of niets willen doen uit protest tegen.
De weerlegging van Recht op Arbeid (1848) werd geschreven door Paul Lafargue (1848, 18802). Het is werkelijk een boekwerkje van een hoog gestudeerde! Geleidelijk blijkt het een aanklacht tegen het kapitalisme met de verfoeide loonarbeid wat een ander woord is voor slavernij en tegen het huichelachtige christendom dat feesten op aarde heeft afgeschaft. Voer voor anarchisten.
De vertaling is van Dr. Anton L. Constandse.
Nog feller tekeer gaat Herman J. Schuurman tekeer met zijn Werken is Misdaad (1924) tegen het kapitalisme, niet als de eerste schrijver t.b.v. het zoete eigen leven maar om het politieke systeem te doen ondergaan.
Ooit heb ik begin 70er een stencilwerkje gehad van een christelijke groep dat de luiheid predikte. Dit vond ik indertijd al merkwaardig en dacht dat zij wellicht indolente jongeren wilde terughalen tegen verder geloofsafval.
De weerlegging van Recht op Arbeid (1848) werd geschreven door Paul Lafargue (1848, 18802). Het is werkelijk een boekwerkje van een hoog gestudeerde! Geleidelijk blijkt het een aanklacht tegen het kapitalisme met de verfoeide loonarbeid wat een ander woord is voor slavernij en tegen het huichelachtige christendom dat feesten op aarde heeft afgeschaft. Voer voor anarchisten.
De vertaling is van Dr. Anton L. Constandse.
Nog feller tekeer gaat Herman J. Schuurman tekeer met zijn Werken is Misdaad (1924) tegen het kapitalisme, niet als de eerste schrijver t.b.v. het zoete eigen leven maar om het politieke systeem te doen ondergaan.
Ooit heb ik begin 70er een stencilwerkje gehad van een christelijke groep dat de luiheid predikte. Dit vond ik indertijd al merkwaardig en dacht dat zij wellicht indolente jongeren wilde terughalen tegen verder geloofsafval.
dinsdag 11 juni 2019
De arts Helmut Levy bijna 25 jaren dood
Helmut Levy (vaak geschreven Levij) is op 22 december 1994 gestorven (66), dus bijna 25 jaren geleden. Huisarts.
Hij woonde en hield praktijk aan het Sarphatipark. Daar wandelde ik als peuter al met mijn moeder en bekeek de zwanen. In de kelder hingen altijd dezelfde tekeningen van twee bejaarde dametjes.
Zijn praktijkruimte was met uitzicht op de tuin; in de kast oude Duitse studieboeken. Nu is alles Engels wat de klok slaat.
Zijn gespreksvoering was allerhartelijkst. Hij had ook een sympathieke kop en een beschaafde stem.
Maar ik moest weg in 1971 omdat ik te ver woonde.
Evenwel de beste herinnering is het intense begrip dat hij toonde bij het bezoek aan mijn moeder. Zij was immer heel content haar verhaal te mogen doen. Levy nam er alle tijd en rust voor en was zowat zielzorger. Hij vond mijn moeder maar een dappere vrouw. De arts die zichzelf overstijge...
Moeder overleed in 1986.
Maatschappelijk was Levy actief. Ik hoorde hem eens in een lezing over de gebrekkige gezondheidstoestand veler bewoners in nauwe smalle straatjes.
Fitness, zo het tegenwoordig heet, verrichtte hij door een zwembad in het voormalige AMVJ of Zuiderbad, zo verschrikkelijk vroeg! Dat kost me wel een inspanning voor het hart, zeg.
Levy was links qua politiek en dat was de Pijp ook.
Ook hoorde ik Levy eens op de radio een paar zijner haiku-gedichten voordragen. Ik weet niet of dit genre nog actief is. Zelf houd ik meer van balladen in klassiek rijmschema. Maar die ik gemaakt heb zijn eerder scherts.
Ten slotte:
Ook een fijne herinnering heb ik aan de mooie meid die zijn assistente was. Ze had procuratie zelf recepten uit te schrijven en voorzag die van een vlotte handtekening. Misschien kan ik haar nog een aanzoek doen.
Necrologie NRC.nl 23-12-1994
Geni Levy
Jos Heitmann
E-mail:
5-8-2020 links toegevoegd
Hij woonde en hield praktijk aan het Sarphatipark. Daar wandelde ik als peuter al met mijn moeder en bekeek de zwanen. In de kelder hingen altijd dezelfde tekeningen van twee bejaarde dametjes.
Zijn praktijkruimte was met uitzicht op de tuin; in de kast oude Duitse studieboeken. Nu is alles Engels wat de klok slaat.
![]() |
| Sarphatipark 29 Amsterdam |
Zijn gespreksvoering was allerhartelijkst. Hij had ook een sympathieke kop en een beschaafde stem.
Maar ik moest weg in 1971 omdat ik te ver woonde.
Evenwel de beste herinnering is het intense begrip dat hij toonde bij het bezoek aan mijn moeder. Zij was immer heel content haar verhaal te mogen doen. Levy nam er alle tijd en rust voor en was zowat zielzorger. Hij vond mijn moeder maar een dappere vrouw. De arts die zichzelf overstijge...
Moeder overleed in 1986.
Maatschappelijk was Levy actief. Ik hoorde hem eens in een lezing over de gebrekkige gezondheidstoestand veler bewoners in nauwe smalle straatjes.
Fitness, zo het tegenwoordig heet, verrichtte hij door een zwembad in het voormalige AMVJ of Zuiderbad, zo verschrikkelijk vroeg! Dat kost me wel een inspanning voor het hart, zeg.
Levy was links qua politiek en dat was de Pijp ook.
Ook hoorde ik Levy eens op de radio een paar zijner haiku-gedichten voordragen. Ik weet niet of dit genre nog actief is. Zelf houd ik meer van balladen in klassiek rijmschema. Maar die ik gemaakt heb zijn eerder scherts.
Ten slotte:
Ook een fijne herinnering heb ik aan de mooie meid die zijn assistente was. Ze had procuratie zelf recepten uit te schrijven en voorzag die van een vlotte handtekening. Misschien kan ik haar nog een aanzoek doen.
Vol en ernst gelaat
is hij stil en toch gespannen
dan het fijne woord
Necrologie NRC.nl 23-12-1994
Geni Levy
Jos Heitmann
E-mail:
5-8-2020 links toegevoegd
zaterdag 8 juni 2019
Frank Huis in 't Veld
Klasgenoot Frank Huis in ’t Veld
leerde ik kennen op het St.-Ignatiuscollege derde
klas, wat is in 1959-1960. Wij zijn lang met elkaar omgegaan t/m de derde klas.
Hij is geboren 1944, een jaar jonger dan ik. Een forse man, donker
haar. Was lid van RIC, de roeivereniging van het St.-Ignatiuscollege en dat was
ook aan hem te zien, krachtige benen en armspieren. Ook bezat hij een forse kop.
Brilmontuur.
Zijn taalgebruik was kort maar krachtig, geen man van veel praten. Daar
zit wat achter? Na vele maanden omgang had ik het opeens over zijn vader.
Waarop hij verlegen antwoordt dat zijn vader is overleden. Toen al dacht ik dat
hij dat heus wel wat eerder had kunnen zeggen in plaats van mij in verlegenheid
te brengen? Maar mooi niet, hij was gewoon zelf een verlegen man met een lichte
schaamteglimlach ondanks zijn opvallend mannelijk uiterlijk.
![]() |
| Frank linksboven en Jos met trui links daaronder |
Frank links bovenaan,
Jos links daaronder 1959-1960
Wat ik mij al niet herinner!
Wij fietsten eens naar IJmuiden. Brutalerwijs gingen wij een schip op
dat geladen werd maar werden wij door een opzichter weggestuurd. Onderweg gaf
hij mij tijdens het fietsen een plagerige duw richting rijweg. Onverwachts
stopte de bus, de chauffeur stapte uit en gaf Frank een ferme draai om zijn
oren. Onderweg nam ik een paar onkruidplanten mee voor onze tuin.
Samen waren wij 1960 in het collegekamp te Vilsteren. Opeens ving hij
een spin en trok alle pootjes uit op een na. Het beestje moest tevergeefs om
zijn as draaien. Frank had dus iets geniepigs. Waarom? Een soort
gefrustreerdheid?
Hij was eens op een schoolfeestje, van dat gedoe ben ik als boekenmens
nooit liefhebber geweest. Later sarde hij mij dat ik mooi geen meisje had. Raar
zoiets te zeggen.
Doch in de derde waren we samen op een klassenavond ten huize van een leerling. De klassenpater i.c. Kropman is traditioneel daarbij. Wij oefenden t.h.v. Frank al onze sketch waarbij zijn zus toekeek. Maar op de avond zelve stokte ik en verliep de dialoog niet zo mooi als verwacht. Nee, acteren ligt mij niet!
Doch in de derde waren we samen op een klassenavond ten huize van een leerling. De klassenpater i.c. Kropman is traditioneel daarbij. Wij oefenden t.h.v. Frank al onze sketch waarbij zijn zus toekeek. Maar op de avond zelve stokte ik en verliep de dialoog niet zo mooi als verwacht. Nee, acteren ligt mij niet!
Maar bij hem thuis was ik meermaals.
Zijn vader Wilhelm (*1912) was onderwijzer. Als je een
kweekschoolopleiding stelt op vier jaar heeft hij dus (maar) ruim tien jaren
beroepsleven gehad. Waaraan hij is overleden is mij niet bekend.
Hij huwde in 1938 de oudere Catharina Buurman (*1903), ook onderwijzeres,
heel opmerkelijk leeftijdsverschil. Het echtpaar kreeg vijf kinderen die ik
allen gezien heb. Zij werkte op een lagere school in de Pijp en wandelde elke
dag het hele stuk naar haar woning in de Rivierenbuurt te Zuid. Daarbij kwam
zij door de Willem Passtoorsstraat en liep midden op de toenmalige pleintjes.
Ik heb haar in de 60er nog vaak zien voorbijlopen.
De familie was een hecht geheel. Ik mocht bij de gesprekken zijn en kon
vrijmoedig praten.
De oudste zoon Johannes (*1939) was leraar geschiedenis aan het Maimonides Lyceum maar dat is raar:
hoe kan hij nu als 21-jarige al lesgeven terwijl hij beslist nog geen
kandidaats kon bezitten? Hij maakte tegen mij een kritische opmerking te
spreken over zaken waarvan ik niets afwist. Ik had het geloof ik over de
vermaarde pianist Arthur Rubinstein. Dit is bepaald chicaneus want iets
dergelijks kan je altijd wel zeggen.
Een broer, Paul of Andreas was voornemens het klooster Sint
Adelbertabdij in te treden, dat is te Egmond-Binnen. Ik vroeg hem eerlijk waarom
maar echt antwoord gaf hij daarop niet, kan ook niet, dit is een te
persoonlijke overweging. Het klopt wel dat hij daar is geweest want ik heb 15
jaar geleden nog met hem gemaild. Hij sprak over “zijn broertje”. Het kan vijf
jaar geleden zijn dat ik informeerde naar hem maar als antwoord kreeg kort af:
niet bekend! In dit zelfde klooster “De Vluchtheuvel” hadden wij met de
eindexamenklas een driedaagse retraîte.
Frans is dus het vierde kind. Hij verliet het Ig in 1960 om naar de
H.T.S. te gaan, ik geloof werktuigbouwkunde. Nadat hij een Deense had leren
kennen emigreerde hij naar Kopenhagen. Gek dat Trees Corstjens daarvan wist! Ook
hem heb ik nog gemaild. Hij had zijn naam verduitst als Husmark.
Zijn Nederlands was verschrikkelijk gebrekkig, hoe kan je nou je moedertaal zo
verwaarlozen! De mails ben ik kwijt. Zijn beroep was leraar aan een technische school. Waarschijnlijk is hij gescheiden en hertrouwd. Nadien heb ik hem
niet meer gesproken, ook is hij onvindbaar.
De laatste is de dochter Edmée (*1945), een krachtige meid met fors
taalgebruik. De moeder corrigeerde haar eens en dat is natuurlijk omdat ik
aanwezig was. Ik vond haar best mooi en wellicht heeft ze juist daarom aandacht
getrokken.
Frans speelde piano en was goed gevormd, dat wil zeggen niets was nog
nieuw voor hem. Eerder volleerd amateur.
Bij Frank thuis speelden wij badminton op de huiskamertafel. Griezelig
dat hij knalharde slagen kon geven waar ik als niet-sportief mens niet tegenop
gewassen ben. Dat is dus Franks eerzucht te excelleren.
Een keurig nette roomskatholieke familie dus met de tragiek alleen door
een moeder te worden bestierd. Deze vrouw overleed in 1988 en is dus 85
geworden!
AMSTERDAM
8-6-2019
woensdag 5 juni 2019
Van Dam aardappeltjes rise and fall
De Dammetjes woonden aan de Willem Passtoorsstraat. op huisnummer 47, een hoog. De vader Egilius Franciscus was een hartelijke man, de moeder een slanke vrouw. Er waren drie of meer dochters waarvan de jongste Elly heette.
De man (en zijn broer) was directeur van de Dam voorgebakken frites 1959 (chips 1961) als ook verse soepgroente. Zij kochten de aardappelen zelf in. Altijd stond de vrachtwagen voor de deur waarop wij kinderen graag klauterden. Hij vond het best goed.
Woensdag tegen 5en mochten in het jaar 1955 mijn zusje en ik naar het kinderprogramma op de KRO-televisie kijken. De buurtgenootjes zagen ons wandelen naar de overkant maar konden niets doen. De omroepster Hannie Lips zwaaide ons altijd uit.
Dan bleven we nog even babbelen.
Maar ik besloot wat goocheltrucjes te leren zoals een munt door de tafel slaan. De kids vonden dit geweldig en Elly werd verliefd op mij.
Al in december 60 verhuisde de familie Dam naar Hoofddorp alwaar een nieuwe fabriek was gebouwd. Doch de concurrentie zat niet stil en begon ook met de productie van voorgebakken frites. Zelf zei Dam dat de aardappelen gewoon te duur waren geworden maar dat is een discutabel argument. Dam had zich gewoon verkeken op de schaalvergroting en een personeelsbestand van 270 man, van wie 170 gastarbeider. Misschien was het pensioenfonds ondergebracht bij Pensioenrisico. De leiding liet alles versuffen uit onmacht. Daaruit blijkt hun onprofessionaliteit het niveau van een knusse familiezaak te overstijgen en te verbeteren. Doch gestudeerde ondernemers aantrekken zal wel een te kostbare zaak geworden zijn. In 1975 ging het bedrijf failliet. Het personeel demonstreerde tevergeefs.
Hun logo is beroemd geworden:
De man (en zijn broer) was directeur van de Dam voorgebakken frites 1959 (chips 1961) als ook verse soepgroente. Zij kochten de aardappelen zelf in. Altijd stond de vrachtwagen voor de deur waarop wij kinderen graag klauterden. Hij vond het best goed.
Woensdag tegen 5en mochten in het jaar 1955 mijn zusje en ik naar het kinderprogramma op de KRO-televisie kijken. De buurtgenootjes zagen ons wandelen naar de overkant maar konden niets doen. De omroepster Hannie Lips zwaaide ons altijd uit.
Dan bleven we nog even babbelen.
Maar ik besloot wat goocheltrucjes te leren zoals een munt door de tafel slaan. De kids vonden dit geweldig en Elly werd verliefd op mij.
Al in december 60 verhuisde de familie Dam naar Hoofddorp alwaar een nieuwe fabriek was gebouwd. Doch de concurrentie zat niet stil en begon ook met de productie van voorgebakken frites. Zelf zei Dam dat de aardappelen gewoon te duur waren geworden maar dat is een discutabel argument. Dam had zich gewoon verkeken op de schaalvergroting en een personeelsbestand van 270 man, van wie 170 gastarbeider. Misschien was het pensioenfonds ondergebracht bij Pensioenrisico. De leiding liet alles versuffen uit onmacht. Daaruit blijkt hun onprofessionaliteit het niveau van een knusse familiezaak te overstijgen en te verbeteren. Doch gestudeerde ondernemers aantrekken zal wel een te kostbare zaak geworden zijn. In 1975 ging het bedrijf failliet. Het personeel demonstreerde tevergeefs.
Hun logo is beroemd geworden:
![]() |
| Dam chips |
woensdag 29 mei 2019
Oorlogsboeken met gepluvierde saus
Leningrad, Stalingrad en nog een (Wolgograd?) zijn romans geweest van een zekere auteur
Antoine Pluvier. Gelukkig dat ik diens naam ooit genoteerd heb want nergens is ook maar iets te vinden over deze schrijver.
Dikke boeken, ik heb er in gelezen met de onmiddellijke toevoeging: in het diepste geheim! Immers wel op een strenge roomskatholieke school zitten en dan thuis communistische literatuur onder ogen hebben is werkelijk onmogelijk.
Ik leende ze en bracht ze later weer terug. Die mensen hadden overigens wel de lieve gewoonte om te lenen en nooit meer terug te geven, een soort gesublimeerde collectief eigendomsfilosofie. Best aardige mensen hoor, altijd hartelijk en gastvrij, maar wel uit op voordeeltjes. Wat te denken van toezicht op de speeltuinkinderen-vacantie waarmee ze zelf een gratis weekje hebben. Doch dit terzijde.
Ook deze boeken zijn nergens te vinden op het Net, noch in een catalogus. Het valt te denken dat het een close circuit geweest is waarin deze verspreid zijn geworden, immers een gewoon mens leest zulke links-politiek gedrenkte werken toch niet.
Ik moest er na zo lange tijd opeens aan denken toen ik in het Top Tien Lijstje een titel zag van de 10 bloedigste veldslagen ooit. Dan ja, bemerk ik dat de wereld gewoon is blijven doordraaien...
Email: Jos
maandag 27 mei 2019
Monsma de sigaar en de post
De Sigarenhandel Monsma heb ik in mijn jeugd goed gekend. Ik kocht er weliswaar nog geen sigaren, dat kwam later bij Versteeg maar ook was de zaak handig in de buurt als hulppostkantoor. Het adres is op de hoek van de Lutmastraat en Mesdagstraat, de eerste #50 en de tweede #1 maar men houdt de 50 aan.
Ik knikkerde er met Nanny voor de deur.
Jozef J. M. Monsma leefde van 1913 tot 1987.
Hij was een aardige man die door zijn overbelastende werk aan de post ouder leek als ook gebocheld werd. Voorwaar een echte ambtenaar!
Monsma was in 1943 gehuwd en kreeg vier kinderen. Zijn vrouw was ontzettend aardig tegen de klanten. De een na oudste, Peter, kwam als 23-jarige in 1969 om het leven bij een treinongeluk in Zuid-Frankrijk.
De juiste datum ben ik vergeten maar er was een overval op zijn kantoor. Dit en de vorige feiten maakten de man zichtbaar ouder dan hij was. Het is alsof hij vroeg oud werd.
Vaak heb ik tegen 5en een politieagent gezien die toezicht hield op het inladen van de pakketpost.
In 1982 verhuisde Monsma als 69-jarige naar de chique Churchilllaan alwaar hij dus zo'n vijf jaar zijn verdiende rust genoot.
Ik weet niet of Monsma roomskatholiek is geweest maar hij kwam wel uit het Papendorp.
Ik knikkerde er met Nanny voor de deur.
Jozef J. M. Monsma leefde van 1913 tot 1987.
Hij was een aardige man die door zijn overbelastende werk aan de post ouder leek als ook gebocheld werd. Voorwaar een echte ambtenaar!
Monsma was in 1943 gehuwd en kreeg vier kinderen. Zijn vrouw was ontzettend aardig tegen de klanten. De een na oudste, Peter, kwam als 23-jarige in 1969 om het leven bij een treinongeluk in Zuid-Frankrijk.
De juiste datum ben ik vergeten maar er was een overval op zijn kantoor. Dit en de vorige feiten maakten de man zichtbaar ouder dan hij was. Het is alsof hij vroeg oud werd.
Vaak heb ik tegen 5en een politieagent gezien die toezicht hield op het inladen van de pakketpost.
In 1982 verhuisde Monsma als 69-jarige naar de chique Churchilllaan alwaar hij dus zo'n vijf jaar zijn verdiende rust genoot.
Ik weet niet of Monsma roomskatholiek is geweest maar hij kwam wel uit het Papendorp.
woensdag 22 mei 2019
Moderne Theologie in de Nieuwe Bijbelvertaling - drs. Martie Dieperink
Lezing door drs. Martie Dieperink (geb. 1943) op 19 april 1997
Voor de St-Nicolaasacademie te Amsterdam
“Een pijnlijke zaak” is de
verzuchting waarmee Martie haar lezing begint. Niet de Katholieke
Bijbelstichting (KBS) maar de Heilige Geest is het hoofd voor de kerk. Hier is
nu de Willibrordvertaling verschenen (na de Canisius die wij in onze jeugd
bezaten en ik van Toon
Bongers een prachtig exemplaar gekregen heb). Alleen bisschop Bomers was
tegen. Martie heeft recensies gelezen en ze is zich doodgeschrokken. Natuurlijk
ook die van Prof. Jan van der Ploeg die (tot zijn laatste snik) fel van leer
trekt.
Het fraaie is dat kardinaal Simonis als in België kardinaal Daneels hebben ondertekend! Martie stelt dat Simonis bedrogen is geworden…
Geen leerstelligheden in de nieuwe teksten, dit was een vooropgezette
bedoeling. Is het dogma dan een (psychische) belasting? Dan zijn er
modernistische ideeën (Martie’s woord) ingeslopen! Wat is die ideologie dan?
Een duidelijk antwoord: vrijzinnig
protestantisme! Zelf is Martie orthodox.
Martie stelt het 2e Œcumenisch Vaticaans Concilie
naast/tegenover het orthodox protestantisme.
1. De Bijbel is niet slechts menselijk doch bezit
de inspiratie van de Heilige Geest, het Woord van God in het Oude Testament en
het Nieuwe Testament. Het is heilig en canoniek.
2. Gods Openbaring gaat het menselijk verstand te
boven. Nu is wetenschap best mogelijk (hoor) maar de Bijbel alleen wetenschappelijk bekijken als (voorwaardelijk)
het verstand is verlicht door het geloof. Het verstand is niet autonoom want
het verstand staat onder de geopenbaarde Waarheid. (Toevoeging van mij: Spinoza
postuleerde de autonomie van het verstand met als navolger Prof Leo Polak.)
Wetenschap is intellectueel, een breuk met traditie. Niet alleen de 40
fouten maar het gehele grondprincipe is foutief. Interpretatie kàn persoonlijk zijn. Maar dan heeft
ieder zijn eigen theologie! Martie noemt Luther, Calvijn en Zwingli. Verlichting:
Bijbel anders bekijken. Spinoza stelt de niet-transcendente God, het Oude
Testament anders gelezen. De Pentateuch van Mozes is Gods openbaring. Spinoza
zegt: Mozes schreef deze niet, de mensen waren nog zo primitief. Dit standpunt
is achterhaald: we zeggen nu wel
geïnspireerd door God. Moderne Bijbelwetenschap is louter hypothese. Mundus
vult decipi, ergo decipiatur. Maar de ideeën zijn verspreid en deze zijn
hardnekkig.
Het
Nieuwe Testament: Lessing, een vrijmetselaar. (Toevoeging van mij: hier begint het
liberale protestantisme, een prachtige serie uitzendingen Stationen des liberalen Protestantismus
2015 en 2017 op de Deutschlandfunk, ook over Troeltsch, Tillich, Von Harnack,
Schleiermacher en Bultmann.)
Het
NT is menselijk. Overdenkingen uit later tijd, dus verdraaiingen. Het wordt
menselijke theologie. De vrijzinnigheid is ontstaan, op zich wel eerlijk. Maar
Opstanding is fantasie. Schillebeeckx zegt het ook maar anders.
Nico
Terlinde: Opstanding is louter herdenking, een moderne trend. Bultmann
ontmythologiseerde de Bijbel: alle bovennatuurlijke is mythe te denken aan de
Trinitas, de godheid van Jezus, de onbevlekte ontvangenis, de wonderen, de
inspiratie van de H. Geest en de profetieën.
Allen
spreken over God is menselijk, zegt men nu. Niemand heeft ooit God gezien
(Toevoeging: Denk hier aan de grappige interpolatie van de Joden in Oscar Wilde’s
Salome). De enig geboren zoon…, deze zinnen van Martie heb ik niet verstaan.
Schiller,
drs. Lucas Grollenberg O.P. (1916-1997, leerling van) evenzo progressieven.
Ellen
van Wolde gelooft niet (meer) in de zondenval. Landelijke bekendheid van haar licht-/donkerscheiding
OT uit 2009. Maar goed dat Eva (de appel) heeft gegeten zodat de evolutie kon
beginnen!
Je
moet altijd iemands proefschrift lezen om de schrijver te leren kennen. Zo deed
ik ook.
Wim
Weren (Tilburg U) is zelfs marxist geworden. En deze gaat een herziening
leiden?
Zelf
bekent Martie in de 60er ook progressief geworden te zijn maar ze is
ervan teruggekomen.
Nu:
half-nomadisch, cultuurgebonden uitdrukkingen, de wijze van verwoording, all zu menschlich dus. Wij zeggen:
openbaring, dóór mensen heen, Jezus is God en
mens, Bijbel is Gods woord en mens.
Acht
Meibeweging: ook zo modern, cultuurgeboden, natuurproduct maar dat is dan nà.
Prof
Wim Beuken S.J. te Leuven, Martie heeft zijn dissertatie gelezen. Deze is in
zijn denken vrijzinnig protestants. Lid van de pauselijke Bijbelcommissie. Ziet
“lagen” in profetieën.
Martie
heeft 1 jaar te Heidelberg gestudeerd. Namen die ik niet kan verifiëren zijn Von
Rath, Westermann beiden liberaal en een zekere Friesen, haar leermeester.
De
vier evangeliën zijn vóór de voorspelde ondergang geschreven maar nu zegt men
nà Jeruzalem. Alles is in latere tijd gemaakt geworden. Van de brieven zegt
men: de 1e 100 nCr altijd echt, de 2e wel echt maar
twijfel, te veel gelijkend op Paulus. Silas (diens naam hoor ik ook niet elke
dag) werkte met Petrus en Paulus als beider secretaris. Voor Martie zit hier de
clou.
De
H. Geest is hoofd van de kerk. Bij nood richten tot God. Catharina van Siena:
Tranen en bidden. Roomskatholicisme en protestantisme herkennen elkaar nu.
Maria is geschrapt (!), het Wees Gegroet is weggemoffeld, kortom de genade is
weg.
Einde
lezing.
Naar aanleiding van vragen noteer ik
enkele trefwoorden:
Hemelen
zijn Egyptisch, boven en onder, cultuurgebonden bij Mozes.
Deze
Bijbel is vrouwvriendelijk gemaakt, Brüder is in Duits broeders en zusters.
Paulus:
nà doop geen verschil meer tussen man en vrouw. Toch is geen diaken vrouw…
Canisius
is … (onduidelijk).
KBS
Frechheit, om de verdiensten.
Mijn
vraag: de nieuwe vertaling is niet in de liturgie, wel in catechisatie.
Het
mysterie is weg, geprofaniseerd (Bodar).
Vindt,
gevonden, nu zegt men ontmoeten.
In
de Oude Wereld (78 nCr) werd de Godheid nog beleden, nu weg.
Staatenvertaling,
de taal begrijpen. Martie kent Hebreeuws, (verplicht protentamen in de
theologieopleiding).
Het
Boek alleen voor aanvangers.
NBG
Groot Nieuwsbijbel, heus niet slecht. Een nieuwe editie in bewerking, vreze:
nog moderner!
Zaligsprekingen
gewijzigd in Gelukkigsprekenden.
Protestantse
Bijbels bezitten geen glossen omdat er geen officieel leergezag is. Nu heb ik
het NT van de doopsgezinde Herman Bakels (19081, 19203) vol
voetnoten maar die zijn dan ook persoonlijk. Maar de Dortsche Synode voor
belijdenis bestaat nog altijd, toch wel wat leergezag… en mooi niet beter dan
de RKK. Martie: Leergezag is nodig!
H.
Geest werkt nooit individualistisch, alleen op groepen als concilies, dus
gezamenlijkheden. Anders zou dit verdeling in de hand werken.
EO
steeds positiever t.a.v. de RKK alhoewel de naam Maria nog taboe.
Martie
kent een dominee die de rozenkrans bidt.
Dominees
die zieken zalven, Roomser kan het niet.
Martie
valt op door het woord Bijbel te prononceren als ”baibel”, ik denk niet van haar Heidelbergse roots!
Martie gaf in 1989 al een lezing getiteld:
“Het emancipatiebeleid: bevrijding of misleiding” Drs. Martie
Dieperink
(Ned. Herv. Theologe)
In 1991 New
Age en Christelijk Geloof” Drs. Martie Dieperink
(ned. herv. Theologe)
En tenslotte in 1997
“Moderne theologie in de nieuwe-Bijbelvertaling” Mevr. Martie Dieperink
(Theologe).
Hier dus een resumé.
Noten: Van voornoemde uitzendingen Deutschlandfunk
bezit ik copie)
Abonneren op:
Posts (Atom)


