Pieter de Bakker van de St.-Franciscusschool te Amsterdam

Pieter (Johannes Augustinus) de Bakker was mijn schoolgenoot van de St-Franciscusschool a/d Van Hilligaertstraat. Hij is eind 1943 geboren aan de Ceintuurbaan. Ik herinner me hem als een vriendelijke en zachte jongen.

Hij woonde aan het Cornelis Troostplein 17^huis en komt uit een gezin van vijf kinderen.

 

Cornelis Troostplein 17^huis

 

Zijn vader, Augustinus de Bakker, is geboren te Amsterdam in 1911 en leefde tot in 1981. Hij was van beroep stoffeerder. Diens ouders kwamen oorspronkelijk uit Zeeuws-Vlaanderen. Alle kinderen aan voornoemde school kwamen uit arbeidersgezinnen, dit i.t.t. de schique school St.-Theodorusschool aan de Roerstraat te Amsterdam (het betere schoolpubliek uit Rivierenbuurt).

Voor mijn herinnering opmerkelijk is dat hij in 1969 huwde met Maria T. Corstjens, zowat een buurmeisje aan de Karel Du Jardinstraat, de familie die wij kenden van hun dochter Trees. Een buurmeisje trouwen vind ik altijd maar gemakszuchtig want veel meer van het leven heb je dan niet leren kennen.

Krengen van Beesten

Dè vermaarde uitspraak van Rijk de Gooyer (1925-2011). 

Onvergetelijk!

Ik denk dat die in Giethoorn heus niet zwemmen...

 

Rijk

 

 

 

 

 

 

 

 

En dat nog even dit:

Merkwaardig zijn speelmaatje John Kraaykamp óók met data (1925-2011)!

Kousbroeks wijdse armslag

De man had wel 'n air de toonaangevende intellectueel in Nederland te zijn: Rudy Kousbroek, het is zijn echte naam. Overleden in 2010. Ik kende hem al begin 70er uit de NRC-AH. Ook heb ik hem geschreven of hij voor de vrijdenkers een lezing wilde geven. Het zal daar zeker gepast hebben want hij was een afwijzer van de metafysica. Noem hem een realist.

Gek is dat de man altijd moest schrijven om wakker te blijven. Kan het niet in een hoofdwerk, dat standaard wordt in de Nederlandse letterkunde? Het is wel opdringerig, altijd die aandacht vragen als topintellectueel waaraan anderen zich kunnen toetsen. Waar zijn hunne reacties? Door de veelzijdigheid der onderwerpen blijft hij altijd een stap vooruit.

Het is toch wel ego bij die man geweest met gevolg een voorname plaats in de Nederlandse intellectuelenwereld. Dan lijkt hij een voorman en dat zal hijzelf zo bedoeld hebben. Van enige respons anderen uit de Parnassus heb ik dus geen weet.

Hij is wel beloond met eer maar dat komt eerder door zijn prominente uitstraling. Wie let eigenlijk wel goed op of hij niet aan het dazen is? Degenen die hem beloonden lazen hem allicht en als er een prijs uiitgereikt moet worden is hij zo gevonden. Wel een voordeel van je zelfpromotie...

De 2e Van der Helstplein-haringman Bep Sprong

Bertus (Bep) is geboren in 1908 en is van beroep vischventer, later genoemd haringverkoper, gewoonlijk haringman. Van enige opleiding is niets bekend maar evenmin te verwachten. Zijn Nederlands was ronduit debiel. Van haringen word je ook niet wijzer...

 

Bertus Sprong 1908-1986

 

Hij is op zijn 37^e gehuwd met een zes jaar jongere vrouw die op haar 46e overlijdt. Hij heeft een zoon.

Zijn stand was op het 2^e Van der Helstplein te Amsterdam met uitzicht op de lange 2^e Van der Helststraat. Altijd ziet je de beweging in de buurt. Een man die iedereen kent zoals hij ook mijn vader bij diens familienaam. Uiteraard kon hij goed ouwehoeren. Hij had een zware stem. 

De man heeft tal van adressen gehad in Amsterdam-Zuid en meermaals aan de Rustenburgerstraat.

In het HP-nieuws 1967 is de haringworm die ondanks zwaar pekelen nog tien dagen blijft. Het betekent wel een strop voor deze branche.

Het opzienbarende nieuws in 1968 is dat hij getrouwd is en wel met de 36 jaar jongere Yvonne uit de Poggenbeekstraat. Wij die vlakbij woonden kenden die wel (van gezicht) maar hadden heus geen hoge dunk. Een man met een jongere vrouw, er werd door Jacob Campo Weyerman al de spot mee gedreven!

Of zij ook in de kar moest werken herinner ik me niet. Zou mooi wezen, zo een gratis hulpje!

Bep leefde nog 17 jaar gelukkig totdat hij (op mijn verjaardag) in 1986 overlijdt. Van een nieuwe kraam heb ik geen herinnering.

Bep is wel iemand die in de buurt een onwrikbare status heeft genoten. 

Het was zijn haringplein.

Stadizonkade

Zonnige familiaire bootjes over de Stadionkade.

Wel wat verontreinigde bankjes.

Rustige straten.

Zonnige dag

Zonneschijn nu nog tot donderdag. Die is de dag van de drie kleine kleutertjes!

Miep Smit zonder muziek

Miep Smit was een eenzame vrouw, mijn moeder drong erop aan dat ik haar een bezoekje bracht. Met de bromfiets naar de Pijp waar ze twaalf jaar een half woninkje bezat met een pierklein keukentje.

Haar volledige naam is Wilhelmina C.A. Smit en ze is geboren te Amsterdam in 1907. Haar moeder was toen 40. Van beroep zat ze in de entertainment en speelde drums.

Ze heeft twee huwelijken gehad, de eerste oudere man van 1937-1942 en de tweede oudere van 1943-1961. Na de scheidingen was ze dus ruim twintig jaar alleenstaand. Van elke man een zoon welke beiden mijn zus Ingrid heeft gekend. Een zoon woonde nog twee jaar bij haar en verhuisde naar een zolderkamertje.

Maar eens wilde zij commensaal* in huis; waar die moest slapen is me een raadsel. Dan bleek hij een pedo te zijn, mijn moeder reageerde dat de man louter een dak boven zijn hoofd wilde hebben!

Een der zoons heeft bij ons thuis het familiedressoir (zonder opstuk) in de Louis XVI-stijl meegenomen omdat mijn moeder er vanaf wilde, een brok massief zwart hout met kasten en laden. Wie weet waar dat nog staat!

*Een in onbruik geraakte term voor een kostganger, ofwel een inwonend huurder die de maaltijden mee-eet.

De Punt punt uit

Ze moeten dáár vechten, heeft Anton Constandse gezegd over De Puntkapers.

Punt uit.

Peperkoorn vroedvrouw

 

Peperkoorn,

Helena Maria, is geboren te 's Gravenhage op 1 maart 1916. Zij is van beroep zuster vroedvrouw. Zij woonde aan de Karel du Jardinstraat 3 huis vanaf 1940 tot 1982.

Haar vader was boekbinder en kreeg drie kinderen.

Zij is in 1959 gehuwd met de weduwnaar Jan Trappel, geboren 1903 te Medemblik. Deze is verpleger. Er zijn geen kinderen.

Ik werd weliswaar geboren in de Boerhaavekliniek maar mijn zusje Hanny kwam aan de Willem Passtoorsstraat ter wereld. Zij assisteerde bij deze bevalling ten woonhuize.

Haar naam werd niet vergeten zodat de zuster door mijn zusje Ingrid werd gevraagd te assisteren bij de geboorte van Martine op 15 juni 1981. Naar verluidt assisteerde haar man komischerwijs door rugmassage terwijl de vrouw de bevalling verrichtte… Niet meer voor nichtje Marjoleine want toen kwam er een jonge vrouw die ik gezien heb toen zij nog informeerde hoe het was.

 

 

Vensterraamvreugde

 Voor het vensterraam vertoeven:

Moeder: J.H. Gras

Zoon: Jos Heitmann

Dochter: Hanny Heitmann

Datum: ~1946

Plaats: Willem Passtoorsstraat te Amsterdam

 

 

 

 

6o jaar Muurtrauma

Het is vandaag, 13 augustus 2021, de 60^e verjaardag van het begin van de bouw van de Muur te Berlijn.

 

Een Oost-Duits mannetje dat wel op de Duitse Tv kwam herinnert zich een emmer met kalk te hebben en de plaats aan te strepen van de Muur, soms vlak naast kozijnen aan. Groffe grote stenen, soms betonplaten. Achter de Muur kwam een braak gebied met bloedhonden, buiten Berlijn waren die aangelijnd aan een honderden meters lang lint. Een hollende jongeman had geen kans. En mocht hij de overkant bereiken dan werd hij ook nog in zijn rug geschoten.

Beroemd is de film van een Vopo die het zelf  op een holletje zet richting Vrije Westen.

Op 13 augustus 1961 was ik in Borken/Westf. De Stadsbewoners (het was na de herbouw allang geen dorp meer) stonden zwijgend op het Stadhuisplein. De angst voor de Russen is in Duitsers altijd manifest. Maar die kwamen niet want de geallieerden hadden in Jalta een verdrag gesloten. Vandaar dat het Westen evenmin ingreep in Hongarije en in Tsjecho-Slowakije. Ik liep daar rond, alhoewel het Jugensschutzgesetz verbood zo laat nog alleen zijn op straat. Daarna gingen de Duitsers urenlang Tv kijken. Men was verbijsterd dat Duitsland nog zo duidelijk wordt verdeeld. Voor de russen was het een noodzaak, hoe dan ook vluchtte men naar het Westen, ook een leuk artikel van de geheime vluchtweg te Penemünde door Heinz Liepman. Dan houdt de instroom op maar in alle jaren zijn onverminderderwijs pogingen ondernomen te vluchten. Het aantal slachtoffers werd gesteld op ruim 175 maar blijkt nog veel hoger.

'N desbetreffende Vopo die doodgeschoten heeft kreeg na de WENDE standaard 2 jaar.

Ik was in 1975 bij de oprichtingsvergadering van de Vereniging Vrienden van de DDR. Ergens aan het Frederiksplein. Niet uit wat voor overweging dan ook maar uit louter nieuwsgierigheid. Overigens timmerden ze aan de weg. Een communist verklaarde de onderstroom in de wereld te in te zien. Hoe lieflijk! Tot ver in 1975 kreeg ik nog blaadjes.

De Muur zou functioneren "tegen het fascisme" van het Westen... Dit Westen kreeg van alles de schuld als er in de DDR iets faalt, maar criminaliteit is overal dus ook in de DDR. En pedofilie is heus geen westers gegeven, het is ook overal.

De politiek van de Russen is geweest Duitsland te verdelen en dus te verzwakken. Zelf hielden ze de Oost-Duitsland arm zonder zware industrie om geen concurrent te krijgen alsmede in het geheim om hartgrondige haat tegen Duitsers. Maar politiek waren ze "vrienden" die gul glimlachten voor de camera.

Men kon maar één camera fabriceren en maar één tweetactauto. Voor de trein moesten ze transformatoren smokkelen uit het Westen. Van de ideale socialistische republiek is het nooit gekomen, het bleek een politiestaat met een perfecte Geheime Dienst van monsieur Wolf maar na de Wende sprak men ook nog over toekomst(-muziek) tot de tijd rijp is of zo. 

Da's dan lang wachten!

Ver. N-DDR 1975

Janus

 Janus Derks 75 jaar

Beatrix Bak

Beatrix Juliana Wilhelmina Maria *4-8-1941, 's-Gravenhage, 80 jaar.
Gelieerd aan Löwenthal.

Peter R. De Vries blijft in de vrieskoude staan

 De aanslag op Peter R. De Vries is niet alleen...

In 1968 werd Rudy Dutschke (*1976) neergeschoten. Zijn hersenen waren beschadigd zodat hij opnieuw taal- en rekenles moest nemen. Het heeft niet geholpen een zelfde man terug te krijgen aangezien een epileptische aanval hem de das omdeed.

Zo waarschijnlijk ook met Peter die allicht door kogels omherstelbare hersenbeschadiging heeft opgelopen. Mocht hij opstaan dan nog blijft hij een afwezig mens. Therapieën helpen niet meer en Peter zal les moeten krijgen in alles. Hij zal buiten de wereld blijven staan.

Bloemkolk, Robert Johannes Adriaan

Van Robbie Bloemkolk, geb. 1944 te Amsterdam, schreef ik al in 2015 een korte biografie annex herinnering. Informatie alleen voor mij.

Rob was mijn buurjongen in de Willem Passtoorsstraat te Amsterdam, hij zat op de St.-Cornelisschool, vervolgens drie jaren op het St.-Ignatiuscollege. Hij maakte een grote carriëre bij de Koninklijke Luchtmacht.

Hij huwde in 1966. Boven alles had hij een gelukkig huwelijk met twee dochters.

Hij is in maart 2013 plotseling gestorven op zijn 69^e.

Ik ben alhoewel zo nabij echter weinig met hem omgegaan, we lagen ons niet zo.

De biografie heb ik niet in mijn weblog gezet maar is wel als privégebaar op verzoek leverbaar.

Robbie's moeder, Jacoba J R Bliemer, geb. 1919, was bevriend met de echtgenote van de melkboer Buitenhuis, Adriana A M Vloeimans, geb. 1911. De twee gingen soms hevig geschminckt de stad in. Maar bovendien mocht Adriana in de winkel zelf haar kaas afwegen, een aardige infiltratie!

 

Email Jos

Afscheid voorgoed

 

Het schijnt niet tot je door te dringen dat ik geen prijs stel op enig contact in welke aard dan ook voort te zetten. In kort verleden is dit duidelijk in een e-mail aan je kenbaar gemaakt. Ik vind de manier van bericht geven geheel buiten mijn werkelijkszin vallen, en begrijp niet waarom je je zo nodig keerbaar blijft maken. Tekortkomingen hebben wij als mensen allemaal, is men in staat om het in het positive om te buigen, of blijft men zeuren en omringd zich met het verleden, vooral foto's doen het goed. Overigens is er beslist geen reden om te gniffelen, het Amerikaanse bankwezen is immers een onderdeel van de gigantische roof die wereldwijd wordt gepleegt, onderling grijpen ze elkaar naar de strot. Ik denk dat je je mening best kwijt kan bij je zeven vrienden. Nogmaals laat mij met rust; ik wens geen enkele toenadering. Het ga je goed in je laatste jaren van je leven.

 

20-9-2008